วันนี้ก็นอนทั้งวัน
ไปหาเก๊อที่ รร
แต่ไปบ้านอาหยีก่อน
ระหว่างทางก็หลับ
พอถึงบ้านอาหยีก้ง่วง เลยไปหลับบนโซฟา
แล้วก็โดนทิ้ง
คนอื่นไปหาเก๊อ ส่วนเราก็หลับไป
ตื่นมา ทำการบ้าน กินยำมาม่า (อร๊อยอร่อย)
แล้วก็กลับบ้านหาหมอฟัน
ตอนแรก... หมอใส่ผ้าปิดปาก...
เห็นแต่ตา...
ฮุ้วววว ตาโตๆ สวยๆ คงหล่อน่าดูๆๆๆ
กรี๊ดกร๊าดทุกสัมผัส ฮ่าๆๆๆ
แต่พอหมอเปิดผ้าปิดปากเท่านั้นแหละ... ผิดหวัง...
ไม่จ๊าบเลยยยยยยยยยย
เห็นแต่ตาหมอดีละ เอิ๊กๆ
มะวานแพนด้าไปกินข้าวกลางวันกับครอบครัวว่าที่สามีในอนาคต (ฮา...)
เสร็จก็ไปดูหนังกับลูกชายบ้านนู้นที่ เมเจอร์เอกมัย
เรื่อง... Piranha (มันอ่านว่าปิรันฮ่า หรือปิรันย่าเนี่ย?)
เอาเป็นว่า... ขอสรุปโดยรวมเลยแล้วกัน
ใครที่เคยดูหนังเกี่ยวกับปิรันย่าเมื่อสมัยก่อน
ที่มันน่ากลัวๆ ตื่นเต้นๆ
หนังเรื่องนี้สู้เรื่องแต่ก่อนไม่ได้เลยจริงๆ
เป็นเรื่องที่หาแก่นสารไม่มี... ไม่ว่า
มิหนำซ้ำมันยังเป็นหนังติดเรททุกรูปแบบ
ไม่เซนเซอร์เลือด ศพ อวัยวะที่ควรเห็นหรือไม่เห็น
ไม่แน่ใจว่าตัวเองมาดูหนังปลากินคน หรือมาดูหนังโป๊กันแน่
ความอุจาดติดตาถึงขั้นเก็บไปฝันกนัเลยทีเดียว
แถมตอนจบก็แบบ... ทำให้รู้สึกว่า "ชั้นจะมานั่งดูทำไมเนี่ย มาจบแบบนี้?"
แถมมันยังเป็นสามมิติอีกต่างหาก โคดปวดหัวเลย แม่จ้าว
เอาเป็นว่าหนังแบบนี้ โหลดมาดู ไม่ก็ดูในเน็ต ดีกว่า
อย่าเสียตังค์เป็นร้อยเข้าไปดูในโรง จริงจัง
ไม่ได้อัพหลายวันเลย
ไม่มีเวลา
ไม่อารมณ์
อ๊างงงงงงง
รวบยอดเลยแล้วกัน
สรุปสั้นๆของแต่ละวันที่หายไป
.
.
วันพุธ
ก็เรียนไม่รู้เรื่อง
แล้วก็ทำความรู้จักกับนักเรียนแลกเปลี่ยนคนนึง ชื่อ นาดีน
ตอนบ่ายก็เรียนปริ้นท์ไอบี
ทำงานกลุ่ม
อยู่กลุ่มเดียวกับ ผช ฮอลแลนด์ จำชื่อไม่ได้
เพิ่งแอ๊ดเฟซบุ๊คเค้าไปตะกี้
เค้าเปงหัวหน้ากลุ่ม
สั่งงานทุกคน (จอมบงการ)
แล้วก็ให้เราจด
เค้ามะได้ทำอะไรเลยจิงๆนะ สั่งงานๆๆๆ อย่างเดียว
เราก็โชคดีล่ะมั้ง ก็แทบไม่ต้องทำอะไรเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ
เพราะเปงเลขาหัวหน้า กร๊ากกกก
.
.
วันพฤหัส
เรียนจีน ก็เป็นที่รู้จักของ นร แลกเปลี่ยนทุกคนแล้ว
แดเนียล กับ แอนนิก้า ขอให้เราเป็นครูติวให้พวกเค้าหน่อย ฮ่าๆๆ
ส่วนอีฝรั่งเศษสองคนนั้นก็นะ... ไฮเปอร์เหมือนเดิม
แถมชอบแซวเราจิงจัง ชิชะ
อายว่ะ
ตอนบ่ายเรียนมาเก็ตติ้ง ก็โอ ไม่มีไรมาก
กลับมานั่งวิปัสนา
ก็หลับจริงจังอ่ะ
รู้สึกว่าคราวนี้แย่มาก ฮาๆๆ
แล้วพอเสร็จก็คุยกับหลวงพ่อเรื่องน้องรวยกับนำโชค
หลวงพ่อบอกว่าน้องรวยไม่ชอบคุย (ตึงงง)
สงสัยอยุ่ในช่วงเข้าพรรษา (เกี่ยวหรอ?)
ส่วนนำโชคซนดี ฉลาด เย้ๆๆ
แล้วหลวงพ่อก็ท่องคาถาอะไรใส่นำโชคก็ไม่รู้ เอิ๊กๆ
.
.
วันศุกร์ (วันนี้)
กินข้าวเที่ยงกับ นร แลกเปลี่ยนสิงคโปร์ เซงวี่
เค้าชวนเราอ่ะ คิดไรป่ะเนี่ย? ฮ่าๆๆ (คิดมากไปป่ะ)
แล้วจู่ๆก็มีเพื่อนเค้าโผล่มาอีกสี่คน
แม่จ้าว ไม่ได้เตรียมใจไว้
แต่ก็ไม่เปงไรป่ะ ก็เพื่อนของเพื่อน ฮ่าๆๆ
รู้จักกันไว้ก็ดี เผื่อเค้าจะเลี้ยงข้าวเราตอนเราไปสิงคโปร์บ้างอะไรบ้าง
วันนี้ห้อง ฮิวแมนรีฯ ก็รู้จักคนเพิ่ม... เอมมี่ กับ เคอร์ซี่
แล้วอาจารย์ก็ถามเราว่า ไม่ใช่คนไทยหรอ? ทำไมชื่อไม่เป็นภาษาไทย เอิ๊กๆ
ชอบอาจารย์แดเนียลอ่ะ หน้าตานิสัยวิธีสอนเหมือนคาร์ลเลย
แอบอยากตีสนิท ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
ตอนเย็นมีเมคอัพมาร์เก็ตติ้งต่อถึงสองทุ่ม (มายก๊อด)
ก็ได้คุยกับ นร แลกเปลี่ยนคนนึง แต่ไม่รุ้ชื่อ (ตึงงง)
น่าจะชื่อ มาร์คัส ถ้าได้ยินจากเพื่อนเค้าไม่ผิดนะ
แล้วมันก็น่าเบื่อมากกก
เกสสปีคเกอร์เป็นทนาย
เราว่าเค้าก็เก่งแหละ แต่สอนแบบ... ไม่ไหวจิงจังอ่ะ
แล้วห้องเงียบมากกกกกก
พอเลิกเรียนทุกคนดูมีชีวิตชีวาขึ้นแยะ
.
.
จบละ
พรุ่งนี้ไปกินข้าวเที่ยงกับครอบครัวว่าที่คู่หมั้น (อีกละ) ฮ่าๆๆๆๆๆ
บายยยยยยยย
จะไม่ขอเสวนาเกริ่นความยาวอะไรมากมาย
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน
.
.
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ บ้านวัยทองวิลเลจ
ในซอยท้ายหมู่บ้านที่แสนจะอบอุ่น
เพื่อนบ้านรักใครกลมเกลียวเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน
เมื่อไม่กี่ปีมานี้ มีเพื่อนบ้านใหม่เข้ามา
ทุกคนให้การต้อนรับเธอเป็นอย่างดี
เธอผู้นี้มีนามว่า นาง น.
แน่นอน... ชีแต่งงาน มีสามี มีลูกแล้ว และสามีก้ยังไม่ตาย
ถัดจากบ้านเธอไม่กี่หลัง คือบริษัทเล็กๆภายในครอบครัวหนึ่ง
มีพ่อ แม่ ลูก... เหมือนอย่างที่ครอบครัวควรจะมี
ด้วยความที่ นาย ป. หัวหน้าครอบครัวมีความอัธยาศัยดี
เขาจึงเป็นมิตรกับเพื่อนบ้านใหม่ได้ไม่ยาก... ทั้ง นาง น. และสามีหล่อน
ลูกสาวคนโตของบ้านหลังนี้ นามย่อว่า นางสาว พ.
ไม่ค่อยถูกชะตาตั้งแต่เห็นหน้าสามี นาง น.
ด้วยความที่เขาชอบมาทำหน้าเมาอยู่หน้าบ้านของเธอทุกตอนเย็น
เขาเป็นอีกหนึ่งตัวยาที่ช่วยปลุกให้มารในตัว นาย ป. พ่อของ นางสาว พ.
มารที่เรียกร้องหาน้ำเมา
ถึงกระนั้น นาง จ. แม่ของ นางสาว พ. ก็พยายามเป็น ผญ คิดบวก
หล่อนบอก นางสาว พ. ว่า อย่าตัดสินคนจากภายนอก
ลูกสาวไม่อยากสาวความให้เป็นเรื่องใหญ่ จึงได้แต่ไม่ชอบหน้าในใจ
นาง น. และ นาง จ. เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันอยู่พักหนึ่ง
ก็มีเรื่องราวให้ต้องบาดหมางระแคงใจ จนถึงปัจจุบัน
แต่สามีของ นาง น. และ นาย ป. ก็ยังเป็นเพื่อนร่วมสมาคมน้ำเมาประจำซอยอยู่ดี
นาง จ. เริ่มไม่ออกจากบ้านเวลาเย็น
คงเพราะไม่อยากเจอหน้า นาง น. ที่นั่งหน้าสลอนทุกวี่ทุกวันงานการไม่ทำ
จน นางสาว พ. เริ่มรู้สึกได้ว่าความบาดหมางเริ่มทวีความรุนแรง
ไอแห่งความเกลียดชังเริ่มแผ่ออกจากบุคคลใดบุคคลหนึ่ง
ซึ่งน่าจะเป็น นาง จ. มารดาของ นางสาว พ. มากกว่า
นางสาว พ. จึงนำธรรมะดับอารมณ์แม่ของเธอ
แต่ก็ช่วยได้บ้างไม่ได้บ้าง
จนมาวันนึง... วันที่ นางสาว พ. ก็เริ่มจะมีอารมณ์ปุดๆกับเรื่องที่เกิดขึ้น
โทรศัพท์บ้านดัง พร้อมโชว์เบอร์ที่คุ้นตา
ดังหลายรอบ... รับสาย... แต่ไม่มีคนพูด
ใครหนอใครจะมาเล่นสงครามประสาทกับครอบครัวนี้
จน นาง จ. ชักสงสัย... เลยให้ นางสาว พ. โทรกลับ
ปรากฎว่าอีกฝ่ายไม่รับ... พร้อมทั้งตัดสาย...
นาง จ. ใช้เบอร์มือถือโทรไป... และก็ไม่มีคนรับสาย
แต่เบอร์ก็คุ้นจน นาง จ. และ นางสาว พ. อดสงสัยไม่ได้ ว่าเคยเห็นที่ไหน
เมื่อไปกดดูมือถือของ นาย ป.
จึงได้ทราบความจริงว่า เป็นเบอร์ของ นาง น. นั่นเอง
นาง จ. เดือดปุดๆ กว่าเดิม กับการกระทำที่มีพิรุธของ นาง น.
นางสาว พ. ที่ไม่อยากจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของสองผู้ใหญ่ยังเริ่มรู้สึกแปลกๆ
เหตุใด นาง น. ต้องโทรมาแล้วไม่พูดเมื่อได้ยินเสียง นาง จ. เป็นคนรับสาย
หากเธอบริสุทธิ์ใจจริง...
...และแล้วความจริงก็เปิดเผยหลังจากที่บ้านเกือบพัง
นาง น. ผู้ซึ่งมีลูก และมีสามีแล้ว และสามีก็ยังไม่ตาย
และสามีก็เป็นเพื่อนร่วมสมาคมน้ำเมาประจำซอยกับ นาย ป.
ซึ่ง นาย ป. ก็มีลูก มีภรรยาแล้วเช่นกัน
แต่ นาง น. เธอก็ยังทำตัวและจิตใจให้แย่
คนอย่าง นาง น. ทำให้คุณค่าและเกียรติของความเป็น ผญ และความเป็นแม่ เสื่อมลง
นอกจากเธอจะงานการไม่ทำอย่างที่เคยบอกแล้ว
ลูกสาวเธอก็อยู่หน้าบ้านทุกวัน การบ้านไม่ทำ โรงเรียนไปบ้างไม่ไปบ้าง
แถม นาง น. ยังชอบหิ้วลูกสาวเธอไปไหนมาไหนตอนดึกๆกับเธอ
คงลืมคิดไปว่าไอ้เด็กตัวกระเปี๊ยกนั่นคืออนาคตของชาติ
นางสาว พ. ไม่สงสัยเลย ว่าทำไมลูกสาวของ นาง น. ถึงแก่แดดเกินวัย
เพราะได้รับการเลี้ยงดูโดยวิธีของ นาง น. นี่เอง
นาง น. หนอ นาง น.
มีลูก มีสามีตัวเป็นๆ อยู่แล้วแท้ๆ
เหตุไฉนกิเลศตัณหาของเธอถึงยังมากมายขนาดนี้
เธอมาหลงรัก นาย ป. ได้อย่างไรกัน??
เป็นภรรยาแล้วทั้งคน เป็นแม่อีกต่างหาก
ทำตัวเสนียดจัญไรแบบนี้ จะเอาอะไรไปสอนลูก??
การกระทำของเธอ มันบ่งบอกชัดเจนว่าเธอโตมาในสังคมแบบไหนกัน
ฉันจะไม่ขอสืบสาวท้าวความไปถึงพ่อแม่ปู่ย่าตายายหรือโคตรตระกุลของเธอหรอกนะ
ช่วงนี้เข้าพรรษา ฉันจะยังไม่โกรธ ไม่โมโห
ถ้าไม่ใช่ช่วงเข้าพรรษา ฉันจะต้องขอเอี่ยวด้วยแน่นอน
เพราะฉันยังไม่บรรลุนิติภาวะ
และฉันก็ยังเป็นเด็กในสายตาใครต่อใคร
และฉันก็เป็นพวกที่ทำอะไรไม่เกรงใจใครอยู่แล้ว หากฉันไม่ผิด
ถ้าฉันมีส่วนร่วม... แน่นอนว่าฉันไม่ประจานเธอด้วยตัวอักษรย่อแบบนี้แน่
และคงไม่มาบอกในบล๊อคที่มีคนอ่านบ้าง ไม่มีคนอ่านบ้าง
แถมคนที่อ่านก็ไม่รู้จักเธอแบบนี้หรอก
ฉันน่ะ... จะประจานเธอให้คนในซอยรู้ให้หมด เอาให้ฟ้าดินรู้ไปเลยยิ่งดี
นรกจะได้กินกบาล
ใครจะมองว่าฉันก้าวร้าวยังไงก็ช่าง
แต่ถ้าครอบครัวฉันต้องพังเพราะความคิดอกุศลของเธอ
ฉันก็คงไม่นิ่งดูดายหรอก
อย่าลืมสิ... ฉันแค่พูดความจริง... เรื่อง "ชั่วๆ" ของเธอ ให้คนที่รู้จักเธอฟัง ก็แค่นั้น
ฉันสัญญา ว่าฉันจะไม่ใช้คำหยาบ ไม่ขึ้นเสียง หรือด่าว่าอะไรเธอทั้งสิ้น
หวังว่าเธอคงจะเข้าใจนะคะ
และที่ฉันมาเขียนบล๊อคนี้... ก็เพื่อเตือนความจำตัวเอง
ว่าครั้งนี้... เคยได้พบเจอกับคนแบบนี้ด้วย
ฉันจะได้จำไปสอนเป็นคติสอนใจเยาวชนรุ่นหลังสืบไป...
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
เอนทรี่นี้เขียนขึ้นเพื่อการระบายอย่างเดียว
เนื่องจากว่าแพนด้าเพิ่งประสบพบเจอมาสดๆร้อนๆ
อารมณ์ยังครุกรุ่นอยู่
.
.
กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่กี่นาทีมานี้เอง
แพนด้าก็เล่นเฟซบุ๊ค คุยกับเดอะพี่เป้ไป
(พร้อมทราบความจริงที่ไม่เคยรู้... ที่ว่าพี่เป้เคยแอบชอบเรามาเกือบสามปี ตึงๆ)
โอเค ขอข้ามหัวข้อนี้ไป...
ก่อนที่อารมณ์นี้จะหายไป
จู่ๆ คุณเป็ดน้อยก็ทักมาในสไกป์
miss u bang r rai bang
miss me bang r rai bang
ตอนแรกคิดจิงจังว่า... ฮีทักผิดรึเป่า?
แต่คิดไปคิดมา ไม่น่าใช่
ฮีอาจจะเมา หรือ เหงา
คือเราก็คุยเล่นปกติ แซวปกติ(มั้ง)
เค้าก็ถามเราว่า ลืมกันรึยัง?
มันเปงคำถามที่แบบ... เหมือนคนพูดจะน้อยใจป่ะ
แต่เราก็แบบ... นะ.. จะทำเหมือนคุณซิงเกิ้ลก็ไม่ได้แล้ว
ก็แค่บอกว่า "จะลืมได้ไง เพิ่งเจอกันวันเสาร์ที่แล้วเอง"
แล้วเค้าก็บอกว่า I'm yesterday guy
พูดแบบ... อารมณ์น้อยใจมากป่ะ... แบบ ใช่ซี้ ไรเงี้ย
ซึ่งเราก็โคดงงดิว่าแบบ คุณก็มีคนของคุณอ่ะ แล้วจะมาอะไรชั้นเนี่ย
เราก็เลยบอกไปว่า
No, you are last week guy
I'm last week girl
fair enough?
แล้วเค้าก็ตอบมาว่า
No, u r my special gal
เท่านี้... สมองเริ่มประมวลว่า...
หนึ่ง. เค้าทักผิดคนจริงจัง
สอง. เค้าเมา
คือจะบ้าหรอ คนที่เพิ่งจะ In a relationship กับอีกคน
มาบอก u r my special gal กับ ผญ อีกคน
พระแม่เจ้า นี่มันอะไร
ถ้าไม่สงสาร ผญ คนนั้น ก็สงสารชั้นเหอะนะ
แค่นั้นไม่พอ... ถามมาด้วยคำประชดประชัด
But I know I'm just a last week guy
จะแดกดันอะไรนักหนายะ
เทอก็มีของเทอเป็นตัวเป็นตน
จะเอาอะไรจากชั้นอีกกก
ด้วยความที่ปกติก็กวนอยู่แล้ว
แล้วมาเจออะไรแบบนี้ที่ทำให้ไม่เข้าใจ
ก็เลยตอบกลับไปว่า
หู้ยยยย พ่ออินอะรีเลชั่นชิพพพพ
ทำมาเปงพูดน้อยอกน้อยใจจจ
ไว้เทอซิงเกิ้ล ค่อยมาสเปเชียลแล้วกันนะ ฮ่าๆๆๆ
ก็แค่นี้เองอ่ะ มันไม่น่าจะหนักหนาสาหัสอะไรป่ะ??
แล้วเค้าก็เริ่มเพ้อ
I'm sorry for that, sorry for everything
ตึง!!
บรรยากาศไม่ฮา พาเครียดอีกต่างหาก
ชั้นพูดไรผิดอ่า??
แล้วพอเราเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี
เค้าคงเฟลอะไรล่ะมั้ง และแค่ต้องการความสนใจ
ก็เหมือนเด็กน้อยธรรมดา
กลับมาเจอเราพูดแบบนี้ใส่
อาจจะรู้สึกว่าบนโลกนี้ไม่มีคัยรักเค้า
ความคิดต่างๆนานาแล่นเข้าสู่หัว และเกิดความรู้สึกผิดจับใจ
แล้วพอเราขอโทษเท่าไหร่ ง้อเท่าไหร่
เค้าก็เมิน แล้วก็เอาแต่บอก บ๊ายบาย ฝันดี ราตรีสวัสดิ์
ไอ้เรามันก็แบบ... เออ ง้อแล้วนะ ยังจะมาเล่นตัว
ก็เลยช่างมัน ปล่อยไป บอกลาเรียบร้อย
เค้าก็ออฟไป...
แล้วตอนนี้ก็ออนใหม่
แต่ช่างเหอะ ไม่ทักละ พอ
ชักจะได้ใจ
ไม่สนุกเลยสักนิด!
วันนี้ก็ไม่มีไรมาก
แพนด้าอยู่บ้าน ปั่นงานให้เสร็จ
Writing assignment 6 หน้า วิชา MONEY MKT
ตื่นมาเกือบสิบเอ็ดโมง ทำเรื่อยๆ จนถึงหกโมงเย็น
มาราธอนที่สุดในสามโลก
หน้าละชั่วโมงเศษเลยสินะ
ทำเสร็จ ก็เหนื่อยลาก หิวด้วย
วันนี้กินเลย์ โออิชิกรีนที บาเล่ แค่นี้
มันเลยรู้สึกขาดสารอาหาร
แต่อาหารเย็นก็โรตีอยู่ดี มีแต่แป้ง
ป๊าม๊าไม่อยู่ไปกับป้าเพ็ญ
เหลือเรากับปิงอยู่บ้าน
เราก็อาบน้ำ ส่วนปิงก็อ่านหนังสือ (โดนบังคับ)
เพราะวันนี้มีสอบไทย
แต่มันไม่ได้บอกคัยเลย แถมไม่ได้อ่านสือด้วย
ป๊าเลยบังคับให้อ่านหนังสือวันนี้
ดูความรับผิดชอบมันสิ โคตรต่ำ
เกลียดที่สุดเลยคนแบบนี้
มิหนำซ้ำ พอเราอาบน้ำเสร็จ
มันก็มาบอกเราว่าต้องประดิษฐ์สิ่งของจากเศษวัสดุ
ทำอะไรดี?
เราก็ถาม "ส่งเมื่อไหร่?"
เตรียมใจว่ามันต้องบอกว่า พรุ่งนี้
แต่ที่ไหนได้... คำตอบจากปากมัน
"เมื่อวาน"
แม่จ้าวววววววว
คำตอบแรงกว่าที่คิดไว้ โอ๊ย ชั้นจะบ้าตาย
ทำไมความรับผิดชอบแกมันไม่มีเลยวะ
แล้วมันพูดต่อว่า
"ส่งพรุ่งนี้ก็ได้"
ขอบใจนะ ชั้นจะบ้าตายยยย
นี่มันกี่โมงกี่ยาม
ชั้นไม่ใช่โดเรม่อนนะเฟ้ย จะได้เอานู่นนี่ออกจากกระเป๋าหน้าท้องได้อ่ะ
ฮ่วยยยย
อารมณ์เสียขั้นเทพ
เลยปล่อยมัน อยากทำอะไรก็ทำ ทำเอง ไม่เกี่ยว
เกลียดจิงๆพวกขาดความรับผิดชอบ
ทำไมมันเป็นน้องชั้นได้วะเนี่ย
หรือเราแย่งความรับผิดชอบมาหมดแล้ว??
โอ๊ยยยยยย น่ารำคาญที่สุด
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo
อาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม
วันนี้ก็ตื่นสายตามปกติ
ไปส่งเก๊อกันทั้งครอบครัว
ไปกินข้าวบ้านอาหยีก่อน
อยู่บนรถก็หลับตลอดทาง
แถมฝันร้ายอีกต่างหาก
ฝันว่าทำข้อสอบมิดเทอมไม่ได้
ว่าจะถอนวิชานั้น เพราะไม่งั้นอาจติดเอฟได้
พอตื่นมาก็ปวดหัว อารมณ์เสียนิดหน่อย
อาหยีทำสุกี้ให้กิน ก็อร่อยดี
วันนี้กินผักกาดกับผักแม้วไป
ก็ไม่มีรสชาติอ่านะ กินได้
ส่วนผักกาดต้มเปื่อยๆมันกินได้อยู่แล้วอ่ะ หวานๆ
(รู้สึกว่าช่วงนี้อาการท้องผูกจะกลับมาเยือนอีกแล้ว ฮือๆ)
ระหว่างทางไปส่งเก๊อ ก็หลับอีก เหอๆ
ตื่นมาก็แบบ งัวเงีย ๆ
ส่งเสร็จ ก็ไปวัดไร่ขิงต่อ
ทำบุญ สวดมนต์ เสี่ยงเซียมซี ใจสบาย
ระหว่างทางกลับบ้าน หลับอีก
เรียกว่าหลับทั้งวันจริงๆ เหอๆ
ถึงบ้านก็อาบน้ำ ดูละครสาวใช้ไฮเทค
เริ่มรู้สึกไม่ชอบการกระทำนางเอก
มีแฟนที่คบกันตั้งนาน แถมนิสัยดีเวอร์ขนาดนี้
เปลี่ยนใจได้ไงกัน
เข้าใจนะว่าหวั่นไหวได้ แต่แบบ สุดท้ายก็ควรจะเลือกแฟนตัวเองป่ะ
ไม่ใช่คนที่เพิ่งจะมารู้จักไม่กี่เดือนนี้ ฮ่วยยย
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล
ยังไงคืนนี้ก็ต้องทำ MONEY MKT ให้เสร็จ
สู้โว้ยยยยยยยย~~!!!
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo
เสาร์ที่ 28 สิงหาคม
นอนซะดึก ตื่นเกือบสาย
วันนี้จะพาเด็กๆไปดูหนังกัน
มะคืนชวนไมค์ (ว่าที่คู่หมั้นตอนเด็ก...?) ไปด้วย
ไม่คิดว่าจะมา แต่ฮีก็มา
เออแปลกเหมือนกัน เหอๆ
ตอนแรกคิดว่าหนังรอบเช้าสุดน่าจะประมาณสิบโมงครึ่ง
(ก็จำได้ว่าเคยดูรอบก่อนสิบเอ็ดโมงอ่ะ)
แต่เช็ครอบก็ปรากฏว่าเช้าสุด 11:10
ที่ต้องดูแต่เช้า เพราะปิงมีเรียนพิเศษตอนบ่ายสอง
เราไปถึงก่อน ก็ไปเอาตั๋วที่จองไว้
จนถึงตอนนี้ก้ยังงงว่าทำไม 4 ที่ 360 บาท
แสดงว่าตกที่ละ 90 บาทอ่าดิ??
มันเป็นโปรโมชั่นหรืออะไร?? ใครรู้บอกที สงสัยมาก
แล้วทั้งสี่คนก็เข้าไปดูหนังกัน
เด่วค่อยมารีวิวหนังนะ ขอข้ามไปก่อนเลย...
ดูเสร็จ ม๊าก็มารับปิงไปเรียนพิเศษ
แพนด้า เก๊อ ไมค์ ก็เดินข้ามไปเดอะมอลล์
เก๊อไปซื้อหนังสือการ์ตูนกับการ์ด
แล้วไมค์ก็เลี้ยงยาโยอิ
ถ้ามาเองจะไม่กินจริงจังอ่ะร้านนี้
เคยกินสองสามรอบแล้วผิดหวังทุกรอบ
แต่อันนี้เห็นว่าเค้าอยากกิน เราก็ได้อ่ะ ไม่ค่อยหิว
แต่สุดท้ายก็สั่งเซ็ตอะไรสักอย่างไป
(พยายามเลี่ยงกะหรี่ให้มากที่สุด)
เป็นหมูทอด มีแถมไอติมชาเขียวด้วย
เป็นมื้อแรกในยาโยอิที่คิดว่าอาหารอร่อยใช้ได้
เสร็จเราก็กลับบ้าน
ก็รู้สึกแปลกๆตั้งแต่ต้นแระ
แบบ... เพื่อนสมัยเด็ก... มันก็ไม่ได้สนิทขนาดนั้นแล้วอ่ะ
แล้วแบบ... ไม่มีพวกแม่ๆ มันก็รู้สึกแปลกๆนะ
แล้วยิ่งนึกถึงที่โดนพวกแม่ๆแซว
ถ้าเค้าคิดอะไร แล้วเราก็คิดอะไร มันก็แย่นะ ฮ่าๆๆๆ
บรรยากาศแปลกๆ เลยขอตัวกลับก่อน
ก็ว่าจะแยกตั้งแต่จะนั่งรถเมล์
แต่สุดท้าย รอเท่าไหร่ รถเมล์ก็ไม่มา
เค้าเลยบอกว่างั้นแท็กซี่ไปก็ได้ เพราะเค้าต้องนั่งแท็กซี่กลับบ้าน
เราก็โอ... ก็เดินหาที่โบกแท็กซี่กัน
แต่พอดีเจอร้านขายอาหารสัตว์
เลยแวะซื้ออาหารให้เจ้าเต้าฮวยเฉาก๊วยหม่ำๆก่อน สงสารมัน
เสร็จก็นั่งแท็กซี่กลับบ้านกันสามคน
พอถึงบ้าน กลัวว่ามันจะเสียมารยาท
เลยชวนเค้าไปนั่งในบ้าน เพราะไหนๆม๊าก็อยู่บ้าน
สรุปไปๆมาๆ เค้าก็อยู่บ้านเราตั้งแต่สี่โมงถึงสามทุ่ม
พาไปกินข้าวที่วังปลา แล้วก็ส่งกลับบ้าน
ถึงบ้านยังออนเอ็มคุยกันอีก...
มันน่าคิดนะเนี่ย ฮ่าๆๆ
จากที่แต่ก่อนก็ไม่ได้คุยกันขนาดนี้อ่ะ เหอๆๆ
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
มาช่วงรีวิวหนังกัน
"กวน มึน โฮ"
ใครที่ยังไม่ได้ดูก็ข้ามไปเลยนะ เด๋วหาว่าสปอยหนัง
โดยรวม สนุกมาก ฮามาก
ฉากซึ้งก็ถือว่าดี(ป่ะ?)
เอาเป็นว่าทำเด็กผู้ชายป.6เกือบร้องไห้ได้
(อะไรจะขนาดนั้น)
แต่ปกติแพนด้าไม่ค่อยร้องกับพวกหนังโรแมนติกที่ใช้คนแสดงเท่าไหร่
ส่วนใหญ่จะเสียน้ำตาให้กับพวกการ์ตูนมากกว่า
หรือถ้าเป็นหนังคนแสดง
ฉากนั้นก็ต้องเป็นฉากแบบความรักในครอบครัว การจากลา
มากกว่าฉากรักๆ โรแมนติก อะไรทำนองนี้
(สรุปเลยละกันว่าแพนด้าโรแมนติกน้อยมากถึงมากที่สุด)
ตอนจบ... ไม่ค่อยปลื้มนะ
คือ ก้รู้ว่ากลับมาหานางเอก
แต่แบบ... อยากเห็นฉากที่เค้าสองคนกลับมาเจอกันอ่ะ
อันนี้แบบ... "ผมชื่อว่า..." จบ อะไรกันนนน
อารมณ์มันเลยไม่ได้พุ่งขนาดนั้น
อ้อ อีกอย่าง... รู้สึกว่าฉากจูบค้างนานไป
รู้สึกทำตัวไม่ถูกยังไงไม่รู้ ฮ่าๆๆ
.
.
ขอเสริมอีกหน่อย
แบบว่า เกลียดพี่จิมมาก
นิสัยเหมือน abc เลย
แล้วชอบตอนนางเอกด่ากลับมาก เห็นด้วย
จริงๆเราก็อยากด่ากลับเหมือนกันนะตอนนั้นอ่ะ
แต่ดันไปคุยกับหลวงพ่อว่าจะไม่โกรธ ไม่โมโห เหอๆๆ
ชอบอ่ะ "ต่อไปนี้กรูจะใส่ส้นสูง"
เหมือนแพนด้าตอนนี้เลย... ในที่สุดก็ได้ใส่รองเท้ามีส้นอีกครั้ง
(หันมาดูคนข้างๆ... ฮีก็ไม่ได้สูงเหมือนกันนะ เหอๆๆ)
แล้วก็ไม่ชอบการกระทำของเต๋อตอนสุดท้ายเลยอ่ะ
พอก้อยกลับมา ก็กอดก้อย แล้วทิ้งนางเอกซะงั้นนน
ฉากนั้นเราแบบ... อ้าววว อะไรอ่ะ สรุปยังไงอ่ะ
เห้อออออออ สงสารนางเอกอ่ะ
ถ้าเรามาเจออะไรแบบนี้ เราคงแบบ... เจ็บอ่ะ
มะวานยังบอกรัก วันนี้มากอดแฟนเก่า ไรกันยะๆๆๆ
โอเค ขอจบการรีวิวโดยเท่านี้ อาเมน...
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo
edit @ 30 Aug 2010 00:59:16 by MiinGo
วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม
นัดวิชชี่ไว้ตอนสิบโมงครึ่ง จะไปกินข้าวด้วยกัน
มันบอกว่าจองไว้แล้วที่ Centara Grand
เราไปถึงประมาณสิบเอ็ดโมง
เดินไปก็ไม่ไกลนะ แต่ร้อนมาก เหอๆ
สรุป... อาหารเที่ยงเปิดสิบเอ็ดครึ่ง
แต่มันไม่ได้รวมไว้ในห้องมัน
สุดท้ายเลยถ่อไปที่เซ็นทรัลเวิร์ล
ก็อร่อยดีนะ แต่ร้านตรงมาบุญครองอร่อยกว่า
ก่อนจะกลับก็แวะอีเซตัน ซื้อชูครีม
มีรสพีนัทบัตเตอร์ด้วยอ่ะ อร่อยมากกกกกก
แล้วก็ไปเรียน...
ตอนแรกก็ดีๆอยู่
สักพักก็เริ่มง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น
อาจารย์เห็นอย่างชัดเจน
แต่มันช่วยไม่ได้จริงๆ มันหลุดแล้วววว
เค้าเลยปล่อยเบรค
เราเลยรีบไปหากาแฟมากิน
แล้วก็ตื่นในทันใด
อาจารย์แซว "หลังเบรคตื่นกันหลายคนนะ"
แหะๆๆ คือมันไม่ไหวจริงๆ
แล้วก็เรียนจนจบด้วยดี
.
.
ปล. วันนี้ที่เจอวิชชี่ดูมันแปลกๆ
นิสัยม่อมันกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้วหรอ?? เหอๆๆ
หรือเราปล่อยโอกาสมากไป??
แต่เราไม่ได้คิดอะไรจริงๆนะเว้ย เหอๆๆ
ตายละชั้น
รู้สึกช่วงนี้ดวงแปลกๆ ยิ่งไม่อยากเจอยิ่งเจอ
ตั้งใจไว้ว่าจะเว้นห่างจากเรื่องเพศตรงข้ามสักพักใหญ่ๆ
แต่มันก็มักจะมีอะไรที่พาให้เรามาวกวนอยู่แถวๆพวกนั้น
จะให้ไม่คิดก็ไม่ได้ สงสัยต้องตีตัวห่างจริงจังจากหลายๆคน
จะได้ไม่ต้องมาคิดม่งคิดมากหาว่าเราให้ความหวัง เหอๆ
นี่รึเป่าที่เรียกว่ามาร... จงใจให้เราอยู่ไม่สุข -_-
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo
วันพฤหัสที่ 26 สิงหาคม
ตื่นสายคับพี่น้อง
ด้วยความเร็วสูง... ไม่ได้กรีดอายไลเนอร์และหวีผม
หลับต่อบนรถอย่างจริงจัง
และลืมตาไม่ขึ้นเมื่อถึงใต้ดิน
คนมองเยอะมาก...
มองทั้งตาที่ลืมไม่ขึ้น และสิวที่แดงเด่นสง่าบนจมูก
แต่ช่างเถอะ หมดความอายตั้งแต่วันแรกที่ไปมหาลัยละ
คนทักสิวเยอะเกิน...
มันก็แค่ใหญ่เท่าถั่วแดงแค่นั้นเองนะ (แค่นั้นเร๊อะ??)
นั่งเม้าท์อยู่กับน้องที่กรุ๊ป
พอถึงเวลาก็แยกตัวไปเข้าเรียน
เจอเทคกลางทาง เลยมาด้วยกัน
สองคนนั่งอยู่ในห้องประมาณครึ่งชั่วโมง
ทำไมอาจารย์ไม่มา? ทำไมเพื่อนไม่มา? เกิดอะไรขึ้น
ประมาณเก้าโมงกิ๊กเมสเสจมาบอกว่าเลื่อนเป็นสิบโมง
เจริญญญญ
เค้าบอกว่าเพิ่งได้เมลล์มะกี้
แม่จ้าววว คัยจะไปรู้ฟะ ไม่บอกซะตอนเก้าโมงห้าสิบเลยล่ะ
เลยต้องเดินนนไปล็อกเกอร์เพื่อเอาหนังสือขึ้นมาอ่าน
ตอนแรกนึกว่าจะเป็นอาจารย์ใหม่มาสอนซะอีก
ที่ไหนได้ เครื่องดีเลย์ กลับไม่ทัน เป็นอาจารย์คนเดิม
เรียนอะไรเดิมๆ ชิวววว จน น่าเบื่อ
น่าจะร้องเพลงบ้างอะไรบ้างนะ เหอๆ
คลาสวันนี้ไม่มีไรมาก นอกจากเด็กเอกเชนจ์
บัดดี้น้องวินด์ ไฮเปอร์ขั้นสุดยอด ฮ่าๆๆๆๆ
อยู่ๆก็ออกไปบีทบ๊อกซ์ใส่ไมค์หน้าห้อง
แล้วก็กล่าวขอบคุณสำหรับรางวัลออสการ์ ฮ่าๆๆๆๆ
.
.
ตอนบ่ายเรียน INTL MKTG
มีวิทยากรพิเศษจาก ปตท. เคมี
ก็สอนๆๆ ก็ดีนะ เข้าใจง่าย
มันค่อนข้างเป็น อีคอน ผสม ไฟแนนซ์
ซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับมาร์เก็ตติ้ง
แต่เค้าก็พยายามจะเชื่อมโยงจนได้อ่านะ
แล้วก็มีงานกลุ่ม ออกไปพรีเซนท์อีกแล้ว
คราวนี้ขาสั่นเสียงสั่นจริงจังอ่ะ
เพราะแบบ ห้องเงียบมาก และคนเยอะ
แต่ไปๆมาๆ มีแต่คนบอกว่าพูดดี
อาจารย์ที่ชื่อเหมือนกันก็เดินมาถามชื่อ
แล้วบอกว่าช่วยพูดขอบคุณวิทยากรตอนจบให้หน่อย
แต่ก็โดนข้าน้อยปฏิเสธไป ฮ่าๆๆ
เพราะไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ และรู้สึกตัวเองห่วย ฮ่าๆๆๆ
และประโยคต่อมาที่อาจารย์พูดกับแพนด้าคือ
"โหววว ทำไมตาดำจัง"
อ๊ากกกกกกกกกกกกก
อาจารย์ทำร้ายหนูด้วยคำพูดดดด
เลยถามอีกทีว่าอาจารย์หมายถึงอะไร
เค้าเลยไขข้อข้องใจ
"ลูกกะตา"
อ๋อออ นึกว่าขอบตาคล้ำ ก็บอกแล้วว่า แพนด้า ๆ ฮือๆๆ
เลยบอกไปว่ามันเป็นคอนแทค
อาจารย์ก็ดูตื่นเต้น (ทำไมไม่รู้?)
แล้วก็บอกว่า
"ถ้าปัดขนตา ตาโตกว่านี้อีก"
"แค่นี้ก็โตพอละค่ะ T^T"
ก็เรียนไปง่วงไป แต่ก็พอเข้าใจ
เรียนเสร็จกลับบ้าน
รีบอาบน้ำไปบ้านป้าเพ็ญ วิปัสสนา (สะกดไง?)
เจอหลวงพ่อในรอบหลายอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอ
ก็ได้คุยได้ถามหลายอย่าง
ที่ตื่นเต้นมากก็คือจะได้เห็น นำโชค แล้ว เย้~
ถึงแม้จะบอกว่า นำโชค อายุมากกว่าเราก็เหอะนะ
แต่ทำไมถึงรู้สึกว่า นำโชค เป็นเด็กน้อยๆ ฮ่าๆๆๆ
แต่หลวงพ่อบอกว่า ถ้าเห็นนำโชค เธอก็จะเห็นอย่างอื่นด้วย
เล่นเอาคิดหนักเลยตรู -O-''
ระหว่างนั่งสมาธิ เลยได้ไอเดียขึ้นมาว่า
เปลี่ยนจากเห็นเป็นได้ยินจะเวิร์คกว่ามั้ย
อย่างน้อยก็สื่อสารกันได้ โหะๆๆ
แล้วที่ขำมากก็คือเรื่อง น้องรวย กับ นำโชค
หลวงพ่อบอกว่ารวยชอบเล่นกับนำโชค
อยากรู้อ่ะว่าเล่นอะไรกัน โตๆกันแล้วทั้งนั้น ฮ่าๆๆ
เห้อออ อยากเห็นแค่สองคนนี้ ไม่อยากเห็นอย่างอื่นอ่ะ ฮือๆ
แล้วระหว่างที่นั่งสมาธิ...
พี่ปูน หายใจดังมากกก จนเหมือนคนจะร้องไห้ หรือเป็นหอบ
(ตอนแรกคิดว่าพี่ทราย เลยรีบส่งกระแสจิตไปช่วยปลอบทันที)
พอเปิดไฟ เฉลยไข ที่แท้เป็นพี่ปูน
เกือบโดนผีเข้า เหอๆๆ
พวกแฝงตัวเข้ามา แล้วจะลองพระอาจารย์ซะงั้น
ทำเอาใจหายใจคว่ำ น่ากลัวจริงๆ
ได้คาถามาบทนึง
เด่วนี้ไปไหนมาไหนท่องบทนี้ ปิดไว้ก่อน
เด่วเจอแฝงแล้วจะสยองงงง
แต่ นำโชค คงดูแลแพนด้าอยู่แล้วใช่มะ?? ฮี่ๆๆ ^O^
.
.
กลับถึงบ้านเที่ยงคืน ได้ดูเป็นต่อตอนจบ
แล้วก็มานั่งอัพบลีอคนี่แหละ
การบ้านคงไม่ได้ทำอีกแหง
พรุ่งนี้เรียนบ่าย แต่คงต้องตื่นเช้าหน่อย
เพราะนัดกินข้าวกับวิชชี่ไว้ตอนสายๆ
มีแต่คนจะไปแล้วววว ทิ้งเราคนเดียววว ชิชะๆ
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo
