ผี (เกือบจะ) เข้า
posted on 27 Aug 2010 02:05 by taiminyuวันพฤหัสที่ 26 สิงหาคม
ตื่นสายคับพี่น้อง
ด้วยความเร็วสูง... ไม่ได้กรีดอายไลเนอร์และหวีผม
หลับต่อบนรถอย่างจริงจัง
และลืมตาไม่ขึ้นเมื่อถึงใต้ดิน
คนมองเยอะมาก...
มองทั้งตาที่ลืมไม่ขึ้น และสิวที่แดงเด่นสง่าบนจมูก
แต่ช่างเถอะ หมดความอายตั้งแต่วันแรกที่ไปมหาลัยละ
คนทักสิวเยอะเกิน...
มันก็แค่ใหญ่เท่าถั่วแดงแค่นั้นเองนะ (แค่นั้นเร๊อะ??)
นั่งเม้าท์อยู่กับน้องที่กรุ๊ป
พอถึงเวลาก็แยกตัวไปเข้าเรียน
เจอเทคกลางทาง เลยมาด้วยกัน
สองคนนั่งอยู่ในห้องประมาณครึ่งชั่วโมง
ทำไมอาจารย์ไม่มา? ทำไมเพื่อนไม่มา? เกิดอะไรขึ้น
ประมาณเก้าโมงกิ๊กเมสเสจมาบอกว่าเลื่อนเป็นสิบโมง
เจริญญญญ
เค้าบอกว่าเพิ่งได้เมลล์มะกี้
แม่จ้าววว คัยจะไปรู้ฟะ ไม่บอกซะตอนเก้าโมงห้าสิบเลยล่ะ
เลยต้องเดินนนไปล็อกเกอร์เพื่อเอาหนังสือขึ้นมาอ่าน
ตอนแรกนึกว่าจะเป็นอาจารย์ใหม่มาสอนซะอีก
ที่ไหนได้ เครื่องดีเลย์ กลับไม่ทัน เป็นอาจารย์คนเดิม
เรียนอะไรเดิมๆ ชิวววว จน น่าเบื่อ
น่าจะร้องเพลงบ้างอะไรบ้างนะ เหอๆ
คลาสวันนี้ไม่มีไรมาก นอกจากเด็กเอกเชนจ์
บัดดี้น้องวินด์ ไฮเปอร์ขั้นสุดยอด ฮ่าๆๆๆๆ
อยู่ๆก็ออกไปบีทบ๊อกซ์ใส่ไมค์หน้าห้อง
แล้วก็กล่าวขอบคุณสำหรับรางวัลออสการ์ ฮ่าๆๆๆๆ
.
.
ตอนบ่ายเรียน INTL MKTG
มีวิทยากรพิเศษจาก ปตท. เคมี
ก็สอนๆๆ ก็ดีนะ เข้าใจง่าย
มันค่อนข้างเป็น อีคอน ผสม ไฟแนนซ์
ซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับมาร์เก็ตติ้ง
แต่เค้าก็พยายามจะเชื่อมโยงจนได้อ่านะ
แล้วก็มีงานกลุ่ม ออกไปพรีเซนท์อีกแล้ว
คราวนี้ขาสั่นเสียงสั่นจริงจังอ่ะ
เพราะแบบ ห้องเงียบมาก และคนเยอะ
แต่ไปๆมาๆ มีแต่คนบอกว่าพูดดี
อาจารย์ที่ชื่อเหมือนกันก็เดินมาถามชื่อ
แล้วบอกว่าช่วยพูดขอบคุณวิทยากรตอนจบให้หน่อย
แต่ก็โดนข้าน้อยปฏิเสธไป ฮ่าๆๆ
เพราะไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ และรู้สึกตัวเองห่วย ฮ่าๆๆๆ
และประโยคต่อมาที่อาจารย์พูดกับแพนด้าคือ
"โหววว ทำไมตาดำจัง"
อ๊ากกกกกกกกกกกกก
อาจารย์ทำร้ายหนูด้วยคำพูดดดด
เลยถามอีกทีว่าอาจารย์หมายถึงอะไร
เค้าเลยไขข้อข้องใจ
"ลูกกะตา"
อ๋อออ นึกว่าขอบตาคล้ำ ก็บอกแล้วว่า แพนด้า ๆ ฮือๆๆ
เลยบอกไปว่ามันเป็นคอนแทค
อาจารย์ก็ดูตื่นเต้น (ทำไมไม่รู้?)
แล้วก็บอกว่า
"ถ้าปัดขนตา ตาโตกว่านี้อีก"
"แค่นี้ก็โตพอละค่ะ T^T"
ก็เรียนไปง่วงไป แต่ก็พอเข้าใจ
เรียนเสร็จกลับบ้าน
รีบอาบน้ำไปบ้านป้าเพ็ญ วิปัสสนา (สะกดไง?)
เจอหลวงพ่อในรอบหลายอาทิตย์ที่ไม่ได้เจอ
ก็ได้คุยได้ถามหลายอย่าง
ที่ตื่นเต้นมากก็คือจะได้เห็น นำโชค แล้ว เย้~
ถึงแม้จะบอกว่า นำโชค อายุมากกว่าเราก็เหอะนะ
แต่ทำไมถึงรู้สึกว่า นำโชค เป็นเด็กน้อยๆ ฮ่าๆๆๆ
แต่หลวงพ่อบอกว่า ถ้าเห็นนำโชค เธอก็จะเห็นอย่างอื่นด้วย
เล่นเอาคิดหนักเลยตรู -O-''
ระหว่างนั่งสมาธิ เลยได้ไอเดียขึ้นมาว่า
เปลี่ยนจากเห็นเป็นได้ยินจะเวิร์คกว่ามั้ย
อย่างน้อยก็สื่อสารกันได้ โหะๆๆ
แล้วที่ขำมากก็คือเรื่อง น้องรวย กับ นำโชค
หลวงพ่อบอกว่ารวยชอบเล่นกับนำโชค
อยากรู้อ่ะว่าเล่นอะไรกัน โตๆกันแล้วทั้งนั้น ฮ่าๆๆ
เห้อออ อยากเห็นแค่สองคนนี้ ไม่อยากเห็นอย่างอื่นอ่ะ ฮือๆ
แล้วระหว่างที่นั่งสมาธิ...
พี่ปูน หายใจดังมากกก จนเหมือนคนจะร้องไห้ หรือเป็นหอบ
(ตอนแรกคิดว่าพี่ทราย เลยรีบส่งกระแสจิตไปช่วยปลอบทันที)
พอเปิดไฟ เฉลยไข ที่แท้เป็นพี่ปูน
เกือบโดนผีเข้า เหอๆๆ
พวกแฝงตัวเข้ามา แล้วจะลองพระอาจารย์ซะงั้น
ทำเอาใจหายใจคว่ำ น่ากลัวจริงๆ
ได้คาถามาบทนึง
เด่วนี้ไปไหนมาไหนท่องบทนี้ ปิดไว้ก่อน
เด่วเจอแฝงแล้วจะสยองงงง
แต่ นำโชค คงดูแลแพนด้าอยู่แล้วใช่มะ?? ฮี่ๆๆ ^O^
.
.
กลับถึงบ้านเที่ยงคืน ได้ดูเป็นต่อตอนจบ
แล้วก็มานั่งอัพบลีอคนี่แหละ
การบ้านคงไม่ได้ทำอีกแหง
พรุ่งนี้เรียนบ่าย แต่คงต้องตื่นเช้าหน่อย
เพราะนัดกินข้าวกับวิชชี่ไว้ตอนสายๆ
มีแต่คนจะไปแล้วววว ทิ้งเราคนเดียววว ชิชะๆ
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!
Panda MiinGo