|V|@r!$@

วันพุธที่ 25 สิงหาคม

ไม่ไหวจริงจัง

เจอน้องแนทในรถไฟใต้ดิน

น้องถึงกะทักว่า "ยังไม่ตื่นใช่มั้ยเนี่ย?"

แหงสิ เช้าๆแบบนั้นใครจะตื่นกัน

อีกอย่าง นอนดึกแบบนี้ นอนไปไม่กี่ชั่วโมงเอง

ก็เตาะแตะไปศศินทร์ด้วยรถป๊อป

แต่วันนี้ดูเหมือนจะมีอะไรสักอย่าง สรุปรถป๊อปไม่ผ่าน

(แล้วไม่รีบบอกชั้นก่อนด้วยนะ ต้องรอให้ถาม เหอๆ)

สุดท้าย โบกแท็กซี่ไป

กินข้าวต้มกุ้งที่ศศินทร์ ไม่เห็นจะอร่อย

ก็แค่ข้าว แล้วเอาซุปราด ใส่กุ้งกับผัก เจริญ...

พอเรียนวิชา MONEY MKT

ครั้งแรกที่หลับจริงๆจังๆในห้องนี้ (น่าตื่นเต้น >.<)

หลับไปสองรอบเห็นจะได้ เหอๆ

เอาเป็นว่าคาบนี้เรียนไม่รู้เรื่อง

โบกรถป๊อปกลับคณะกับน้องเอมก้บแนนซี่

และด้วยความใจดีและเป็นมิตรของน้องเอม

ข้าน้อยก็ได้เลคเชอร์ชีไปซีร็อกซ์ ฮี่ๆๆ

แล้วก็เริ่มฟรีคเอ้าท์ว่าจะมีควิซ PRIN IB

ซึ่งข้าน้อยอ่านผ่านตาจริงจัง

ไม่สามารถบอกรายละเอียดปลีกย่อยอะไรได้

พอเข้าห้อง สรุป... ไม่ควิซ (ตึงงง)

เรียนด้วยความึนงง ก็มีงานกลุ่มให้ทำ

ไปๆมาๆ โดนชี้ให้เป็นหัวหน้ากลุ่ม (ไม่อยากเป็นง่ะ)

แล้วเราก็เขียนคำตอบลงในกระดาษ

อาจารย์มาเห็นก็ว่าเลย "หัวหน้าเค้าไม่เขียนงานเองหรอกนะ"

ตึงงงง

แล้วจะให้หนูสั่ง?? จะดีเร้อออ เพื่อนกับรุ่นพี่นะนั่น มะใช่ลูกน้องจริงๆ

แล้วก็ออกไปพรีเซ้นท์ด้วยความไม่พร้อมอย่างสัตย์จริง

เพราะเราจะพูดในสิ่งที่ไม่ได้จดลงไป

แต่ผลสุดท้าย ก็แถได้ดีจนอาจารย์ชม โฮะๆๆ ^O^

never thought that my BS skill is quite impressive LoL

แล้วก็เลิกเรียนไปอย่างงงๆ

ก็รีบกลับบ้าน... แล้วก่อนจะลงเรือ เมสเสจเข้า

บอกว่าไม่ได้รับหนึ่งสาย ของว่าที่แม่สามี (อีกละ)

ทั้งๆที่เราก็มะได้ปิดเครื่อง... สงสัยสัญญาณไม่มีมั้ง

ลังเลว่าจะโทรกลับดีมั้ย... สุดท้ายก็โทร

เค้าก็ชวนไปกินข้าวเย็นกับครอบครัวเค้า (โดยไม่มีแม่แพนด้า)

ไอ้เราก็คิดว่าคงจะไปได้

โทรถามแม่ แม่บอกไม่สะดวกเท่าไหร่มั้ง

พอคิดไปคิดมา... ก็ไม่ไหวจริงๆนั่นแหละ

งานเราเหลือบานเลย

เพิ่งกลับจากมหาลัย ซึ่งโคดไกลจากบ้าน

แล้วจะให้ออกจากบ้านไปแถวมหาลัยอีกเนี่ยนะ??

เห็นทีคงจะไม่ไหว เลยต้องปฏิเสธไป

ดีแล้วที่เราไม่ได้ไป

เพราะคืนนั้นพวกเค้ากว่าจะถึงบ้านก็โคดดดดดึก

ส่วนข้าน้อยพอถึงบ้านก็หาอะไรกินด้วยความหิวโหย

อาบน้ำสระผมเสร็จก็เตรียมอ่านหนังสืออย่างตั้งใจ

แต่พออ่านไปหน้าเดียวเท่านั้นแหละ

หลับเป็นตาย!!

หลับไปสองชั่วโมง ตื่นมาอีกทีปวดหัวตอนสามทุ่ม มายก๊อด

ก็พยายามอ่านต่อ แต่ไม่ไหวจริงๆ เลยนอนซะเลย

ไว้อ่านต่อพรุ่งนี้ ไฟท์ติ้ง!!

.

.

ตอนนี้รู้สึกอยากให้หนึ่งวันมีอย่างน้อย 30 ชั่วโมงจัง

12 hours for sleeping

8 hours for schooling

5 for hw-ing

and 5 for chilling

มันคงจะดีมาก!!

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

เอนทรี่นี้ข้าน้อยขออัพรวบสองวันเลยละกัน

เพราะมันไม่มีอะไรมากนอกจากเรียนกับเรียน

.

.

วันจันทร์เช้าเรียนจีน

คืนนั้นนอนไปไม่ถึงสามชั่วโมงด้วยซ้ำ

ดีนะตอนเช้าโดฟกาแฟแก้วใหญ่ของน้องบินเข้าไป ตื่นเลย

มี นร. แลกเปลี่ยนมาเรียนเพิ่มอีกสามคน

ตอนนี้รู้จักแค่ Esther + Daniel

มีสองคนผู้ชายเหมือนจะเคยเรียนจีนมาก่อนแล้ว

บางคำที่เค้าพูดชัดก็ชัดเวอร์ๆ

กับ ผญ อีกคน ได้คุยกันแล้วแต่ลืมถามชื่อ เหอๆ

เด่วพฤหัสนี้ก็เจออีก

เรียนเสร็จก็กลับบ้าน... นอน...

ทำการบ้าน บลาๆ ไม่มีอะไร

คุยกับว่าที่เจ้าบ่าว ฮ่าๆๆๆๆ

.

.

วันนี้ (อังคาร)

ตื่นสายได้ เรียนบ่าย

แต่ดันรู้สึกตัวตั้งแต่ตีสี่เพราะปวดท้องมาก

ท้องเสีย

กว่าจะได้นอนก็หกโมงครึ่ง

หลับยาวถึงเก้าโมง

ไปถึงมหาลัยเที่ยงเศษ

ซื้อชาเขียวนมปั่นไข่มุกโดยลืมตัวว่ามะเช้าท้องเสีย

กินชาเขียวนมคณะทีไร ปวดท้องทุกที

คราวนี้มีท้องเสียเป็นทุนเดิม คงได้ปวดมากกว่าเก่าแน่

และแล้วก็เป็นจริง

กินหมดปุ๊บ จุกเสียดแน่นท้องถึงกระเพาะเลยทีเดียว

น้ำตาจะไหล อยากจะลงไปกลิ้งกับพื้น

มันทรมานสุดๆ

แต่มีควิซ เลยไปกินยาห้องพยาบาล

ปวดท้องจากหลายสาเหตุมาก

ทั้ง ปจด. ทั้งท้องเสีย ทั้งชาเขียวนม ทั้งไม่ได้กินข้าวเช้า

กินยาไม่ถูกเลยทีเดียว เหอๆๆ

ก็ควิซไป ทำได้นะ คิดว่า เหอๆ

แล้วก็เริ่มเรียนไม่รู้เรื่อง

เรียนเสร็จมีเรียนต่อถึงทุ่มครึ่ง

อาจารย์ที่สอนชื่อเล่นเดียวกับเราเลย เหอๆ

วิชานี้เอ็กซ์เชนจ์ล้นห้อง นึกว่าตัวเองอยู่ ตปท. นะเนี่ย

ก็เหมือนเรียนปริ้นท์ไอบีอีกรอบ และอื่นๆ

ก็โอเคนะ น่าสนใจดี

จะมีรองประธานยูนิลีเวอร์มาพูดด้วย โว้วๆ

แต่ดุงานหนัก งุงิ

จิงๆวันนี้เลิกทุ่มครึ่ง ปรากฎอาจารย์ปล่อยเร็ว

หกครึ่งก็ปล่อย

เคว้งคว้าง... ไม่มีที่ไป

เพราะบอกม๊าว่าเลิกทุ่มครึ่ง

เลยนั่งเหี่ยวอยู่จามฯอ่านหนังสือไปพลาง

จนได้เวลากลับบ้าน ม๊ามารับที่ใต้ดิน

อยู่บนรถ... ว่าที่แม่สามีโทรมา (ยังไม่เลิกอีกสินะ)

เค้าบอกว่าทุกคนเห็นรูปแล้ว ก๊ากแตก

แล้วก็กลายเป็นประเด็นอยากรู้ขึ้นมาว่า ดญ ในรูปคือใคร

ไมค์เลยตอบว่าเป็นแฟนสมัยเด็ก

ดูม๊านนนนนน

ก็คุยกับไมค์แปปนึง บลาๆๆๆ แล้วก็คุยกับแม่เค้าอีกแปปนึง บลาๆๆๆ

แม่เค้าก็บอกว่า เอารูปให้พ่อเค้าดู

พ่อเค้าก็บอกว่าให้รีบโทรหาแพนด้าเลย

บอกให้จัดกระเป๋าย้ายมาอยู่ที่บ้านเลย มีหลายห้องให้เลือก

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ไปกันใหญ่แล้ว ตำนานรักดอกเหมยยยย

แล้วก็ไปกินข้าวที่ร้านอะไรสักอย่าง

เป็นอาหารอีสาน

ไม่ค่อยอร่อย

สู้เดอะครกไม่ได้จริงๆ

แถมเจอสาวเกือบเชียร์เบียร์ แต่มาขายลูกอมแทน เหอๆ

คนแรกมาขายเบียร์ ขายเหล้า

แต่แบบ... ไร้ทักษะการขายมาก

คุณพูดอะไรชั้นยังไม่ได้ยินเลยอ่ะ เหอๆๆ

เราเลยบอกว่า "ตอนนี้เข้าพรรษาอยู่ไม่ใช่หรอ?"

แล้วเค้าก็เดินไป

คนใหม่เดินมาพร้อมลูกอม

แม่เลยบอกให้ช่วยซื้อ

คนนี้พูดรู้เรื่องหน่อย แต่ไม่ชอบการแต่งตัวเค้า

โดยส่วนตัวเลยจะไม่ซื้อละ

แต่แม่ก็ซื้อไป

ช่างเหอะ

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

อาทิตย์ที่ 22 สิงหาคม

วันนี้มีนัดระหว่างสองครอบครัวเพื่อมาปรองดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน

อะจึ๊ย ไม่ใช่ละ

จริงๆเรื่องมันมีอยู่ว่า คุณแม่ๆเค้าเป็นเพื่อนกัน

ผลที่ได้เลย ลูกๆก็เลยเป็นเพื่อนกัน พี่น้องกัน

แต่มันมีเรื่องราวเมื่อสมัยเยาว์วัย

ว่า แพนด้าบอกว่าจะแต่งงานกับพี่คนนี้

ตึง!!

เรื่องที่แพนด้าจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยพูด

กลายเป็นตำนานรักดอกเหมยของคุณแม่ๆตราบจนทุกวันนี้...

อาเมน~~ -O-

.

.

แพนด้า หม่าม๊า กับปิงปิง ออกเดินทางไปสู่บ้านเจ้าบ่าว

(ยังไม่เลิกเล่นอีกนะ)

เพิ่งจะตรัสรู้ว่าบ้านเราไม่ได้ไกลกันเล๊ยยย

แต่ก่อนรู้สึกว่าไกล เพราะยังไม่รู้จักเส้นทางถนน เหอๆ

หมาเยอะมากกกกกกก

ทั้งโกลเด้น ทั้งบูลด็อก ไหนจะมีเสียงพุดเดิ้ลจากในบ้าน

และแล้วพวกเราก็ออกเดินทางไปสู่ Siam Discovery

ขับรถโดยเจ้าบ่าว (ฮา)

รถเหมือนกับของเราเป๊ะ ทั้งสี ทั้งด้านใน ด้านนอก

อะไรจะขนาดน้านนนน

แพนด้า หม่าม๊า หม่ามี๊ ปิงปิง และไมเคิล

ออกเดินทางสู่ Oishi Grand!!

แต่ก็ต้องรอคิว... ค่อนข้างนาน

ไม่เป็นไร ยิ่งหิว ยิ่งกินเยอะ

พอเข้าไปปุ๊บก็กินนนนอย่างเดียว ทุกคนเลย

แต่อีไมค์กินเยอะมาก แต่ไม่อ้วน (เกลียดคนแบบนี้ที่สุด!! >O<)

That's remind me of Toppy T^T miss u~~

กินเสร็จก็ได้เวลาเม้าท์ รำลึกความหลังสมัยเด็ก

อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจัง

มันไม่ต้องคิดอะไรดี ฮ่าๆๆๆๆ

และแล้วก็วกมาเรื่องที่แพนด้าอยากแต่งงานกับไมค์

(T^T)

หนูจำไม่ได้ว่าเคยพูดนะคะ

แล้วก็จบลงที่ว่า...

"เธอก็ไม่มีแฟน ไมค์ก็ไม่มีแฟน

เธอก็มาเป็นลูกสะใภ้หม่ามี๊เลยสิ

จะได้ไม่ต้องมีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้"

คิดจริงป่ะคะเนี่ยยย แพนด้าคิดจริงแล้วนะเค๊อะ *O*

(ไม่ใช่ละ -_-)

(จากซ้ายไปขวา) หม่าม๊า แพนด้า หม่ามี๊

เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีแม่เยอะจัง -_-;;

ทั้งหม่าม๊า แม่ แล้วยังจะหม่ามี๊อีก เหอๆๆ

กินเสร็จก็กลับไปบ้านเจ้าบ่าวอีกครั้ง

แล้วก็นั่งคุยกัน...

ส่วนแพนด้าไม่ไหวจริงจัง หลับ... ZzzZzZzz

แล้วก็ฝันๆอะไรก็ไม่รู้จนปวดหัว เลยตื่นดีกว่า

พอเย็นๆก็กลับบ้าน... แล้วก็มาคุยเอ็มกับไมค์ต่อ

หลังจากที่ห่างหายกันไปนานมากกกก เป็นปีๆ

แหม ไอ้เราก็หวั่นไหวง่าย อย่ามาคุยบ่อยนะยะ

เกิดชั้นหวั่นไหวขึ้นมา ตำนานรักดอกเหมยจะเป็นจริง ฮ่าๆๆๆ

.

.

ภาพแห่งความประทับใจในรอบปี

เมื่อสิบสามปีก่อน... และปัจจุบัน!!

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

edit @ 24 Aug 2010 10:17:59 by MiinGo

เสาร์ที่ 21 สิงหาคม

วันนี้มีนัดเลี้ยงสายกันที่เดอะครก สยามซอย 2

แพนด้าไปถึงประมาณตอนเที่ยงครึ่ง

อาหารอีสานที่นี่อร่อยมากอ่ะ ถูกปากทุกจาน

ปกติแพนด้าจะไม่กินส้มตำ แต่มานี่ก็กินแบบ... อร่อยมาก

ใครจะไปกินขอแนะนำเลย

ลาบเปาะเปี๊ยะทอด ลาบกบฏ แล้วก็ส้มตำไทย

ก็ไปกันหลายคนมากมาย

ปีหนึ่งไปทุกคน อาร์ต มุก นัท

ปีสองก็ไปทุกคน เกมส์ เปเป้ ซี

ปีสามก็พร้อมหน้า แพนด้า ติว อุ้ม

ปีสี่มีพี่ข้าวปั้น พี่บูม ขาดพี่พัด

พี่บัณฑิตที่เพิ่งจบก็มีพี่ซี พี่บีม ขาดพี่หญิง

แล้วก็มีพี่แย้มาแป๊ปนึง เพราะต้องทำงาน

มื้อนี้เลี้ยงโดยพี่นัทกับพี่อิ๊ก เย้ๆ

รวมแล้ว 16 คนถ้วน ไม่ขาดไม่เกิน (เอ๊ะ?)

กินเสร็จประมาณบ่ายสามครึ่ง

ตอนเย็นมีมีตติ้งที่ปิยรมณ์สปอร์ตคลับตอนหกโมง

กำลังคิดว่าสงสัยคงได้ไปคนเดียว เหอๆ

และสุดท้ายก็ได้อุ้มไปด้วย เย้ๆ

แต่ก็นั่งเหี่ยว ยืนเหี่ยว เดินเหี่ยว อยู่แถวสยามนานมากกกก

รอฐิตากับฟ้า

เลยไปนั่งรอกันที่เดลี่ควีน

ฐิตาตามมาทีหลัง รอฟ้า...

เจอเชน... เชนเลยมานั่งกินด้วยกัน คิดถึงเชนๆๆ

พอฟ้ามาก็นั่งรถไฟฟ้าไปอ่อนนุชเพื่อสมทบกับเอินเอินอีกที

แล้วโบกแท็กซี่ไปปิยรมณ์

(ได้ข่าวว่าไปสาย)

ตอนแรกจำได้ว่าแผนที่ให้เข้าซ.ร้อยหนึ่ง

พอเข้าไป เพื่อนบอกไม่ใช่ เริ่มโวยวายกับคนขับ

เลยโทรหาเป็ดกรถามทาง

พอไปถึงสถานที่ ได้เจอหน้าเป็ดแปปนึง

เราก็เข้างาน เค้าก็ฟิตเนส

แล้วแบบเข้าไปในงาน... Theme Black & White

แล้วเราไม่รู้... ใส่ซะ... ลายดอกชบา Pink&Green =_=;;

 เด่นซะ...

จนเค้าฟิตเนสเสร็จก็ลงมาหาเรา ออกมาเจอกันคุยกัน

ก็รู้สึกดีอ่านะ แต่ก็ไม่ชอบการกระทำเค้าเท่าไหร่

คือคนเคยมีใจให้กัน... ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ ก็เข้าใจ

แต่ในเมื่อคุณมีอีกคนแล้วอ่ะ ณ ตอนนี้...

การกระทำเหมือนเดิมก็ไม่ควรจะมาใช้กับเราแล้วป่ะ??

เราก็แบบ... ห่างๆ

ตอนงานเลิก เค้าก็ไปส่ง (โคตรเจ้นท์)

บนรถก็กวนไปกวนมาตามปกติ พี่น้อง แมนๆ

แต่ไอ้ก่อนจะถึงหน้าบ้านนี่สิ... น่าคิด เอ๊ยย

ก็เอาแขนมาโอบ... ซึ่งเราก็เฉยๆ เพื่อนๆก็ทำกัน

อีกอย่างเค้าก็เหมือนจะเห็นเราเป็น "น้องชาย"

เพื่อนผู้ชายโอบไหล่กันก็ธรรมดาป่ะ?? เหอๆ

เอาเป็นว่าเราไม่ได้คิดอะไรละกัน

แต่หลังๆคำพูดกับแรงโอบชักไม่ใช่...

"ขอกอด"

ไอ้เราแบบ... ห๊ะ?? หูฝาด?? ตรงไปป่าวเนี่ย

เราก็พยายามจะไม่คิดเข้าข้างตัวเอง

เลยกอดแบบแม่กอดลูก

ไปลูบๆหัวแล้วบอกว่า "โอ๋ๆๆ เด็กน้อย"

ไม่ทันไร... "ขอจุ๊บหน่อย"

อุแม่จ้าวววว เทอบ้าไปแล้วจริงๆ

เลยรีบผลักออกแล้วบอกว่า "เด๋ว ผญ คนนั้นก็ฆ่าชั้นหรอก"

คือ... เค้าก็เหมือนจะมี "คนรู้ใจ" อยู่แล้วนะ ณ ตอนนี้

ภาพบนเฟซบุ๊คกับคอมเม้นท์เพื่อนเค้าก็น่าจะเป็นหลักฐานได้แล้วนะ

ก็แซวเรื่องนี้เค้าไปแล้วนะบนรถ

แต่เค้าบอกว่า "อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็น"

แปลว่าไรอ่ะ???

ไอ้ที่นั่งตักกัน ไปเที่ยวกัน มันเชื่อย๊ากยากเนอะ

คือเราก็ไม่ได้แบบ... อิจฉา หรือน้อยใจ อะไรเลยนะ

เพราะแบบ เรื่องระหว่างเราก็จบเป็นปีได้แล้วอ่ะ

แล้วเรื่องที่เค้าห่างจากเราไปมีคนอื่น เรานั้นเราก็รู้แล้วเหอะ

มันรู้สึกแปลกๆที่มารู้เอง แทนที่จะรู้จากปากเค้า

แล้วก็รู้สึกหวิวๆแปลกๆตอนที่รู้เหมือนกัน

แต่ก็ไม่ได้อะไร ยังมานั่งขำด้วยซ้ำ

คือถ้าคุณอยู่กับเค้าแล้วแฮปปี้เราก็ดีใจนะ

แต่แบบ คนก่อนนี่แบบว่า... สวยไม่เท่าเรา (ไม่ได้หลงตัวเองนะ)

รู้สึก... แย่ ฮ่าๆๆๆ

แต่อย่างคนปัจจุบันของเทอ เราก็โอเคนะ

คือเค้าก็สวยอ่ะ น่ารัก ขาวๆ สวยๆ หน้าคล้ายอั้ม

ก็ดูเหมาะกับเทอดี

ถ้าเทอห่างเราไปกับคนปัจจุบันนี้เรายังรู้สึกดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

แล้วคือ... ตอนขับรถ เค้าก็บีบีไปด้วย

ซึ่งถ้าให้คิด ก็น่าจะบีบีกับแฟนเค้าป่ะ?

แต่แบบ... เค้าสามารถบีบีกับแฟนในขณะที่จิ๊จ๊ะกับ ผญ อื่นได้

ในฐานะที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน

สงสารฝ่ายนุ้นอ่ะ

คือ เราก็ไม่ผิดป่าววะ?? เหอๆๆ

ก็กลับบ้านไม่ได้ แล้วเราก็ไม่ได้คิดอะไร

แต่เอาเป็นว่าแพนด้ารู้สึกผิด รู้สึกบาป

โอ๊ยยย สรุปชั้นผิดมั้ยเนี่ย???

.

.

ถ้าเกิดจะให้ว่ากันตามตรง...

เค้าไม่ใช่คนแรกที่เราเรียกว่า "แฟน" อย่างเป็นทางการ

แต่การกระทำมันก็คือ "แฟน" ไปแล้วล่ะ

กินข้าว ดูหนัง กุ๊กกิ๊กกัน

ก็นับว่าเป็น "คนรัก" คนแรกของแพนด้า

คือไม่ใช่ว่าเราไม่เคยรักหรือชอบใคร

พวกปั๊ปปี้เลิฟมันก็เยอะแยะอ่านะสมัยเด็กๆ

แต่ก็แบบ... น่าจะเรียกว่า แค่ชอบ มากกว่า

มันเป็นรักที่บริสุทธิ์ก็จริง แต่ก็ไม่ได้ผูกพันขนาดนั้น

ถึงแม้จะแอบชอบนานถึงสามปี

มีสามคน ก็คูณไป... เก้าปี เหอๆๆ

ป. ต้น ป. ปลาย ม. ต้น

จนมาถึงเป็ดกร...

ถึงแม้ว่าการกระทำของเค้าหลายๆอย่าง เราจะไม่ปลื้ม

แต่เราก็ชอบเค้าอยู่ดี

ชอบที่เค้าเป็นแบบนี้

เล่าเรื่องเมื่อคืนให้เพื่อนๆฟัง มีแต่คนบอกให้เลิกติดต่อไปเลย

เรารู้สึกไม่ดีก็จริงอยู่ แต่เราก็ไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องตัดขาด

ตอนที่จบกันเมื่อปีก่อน... ยังคิดอยู่เลยว่าชาตินี้คงไม่ได้เจอกันแล้ว

แล้วนี่ฟ้าอุตส่าห์ให้กลับมาเจอกัน... จบเรื่องเก่าด้วยดี

จะให้เรามาตัดขาดเองด้วยเรื่องแบบนี้อ่ะหรอ??

อีกอย่าง... เราก็รู้ธาตุแท้เค้าแล้ว

ก็คบไว้เป็นเพื่อน เป็นพี่ชาย ก็น่าจะดีกว่าตัดขาดไปเลยป่ะ??

ไหนๆก็รู้ตับไตไส้พุงแล้ว คงไม่เอามาทำแฟนอ่า จิงป่ะ เหอๆๆ

ก็ความรู้สึกดีๆมันยังเหลือมากมายขนาดนี้

จะให้โยนทิ้งกันไปง่ายๆได้ยังไง

เห้อออ เบื่อ

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

ไม่มีอะไรจิงจังนะเนี่ยวันนี้

เรียนบ่าย หลับในห้อง

อาจารย์ตลก ได้เพื่อนญี่ปุ่น

หิวมาก ตากฝน จนกลับบ้านฝนก็ยังตก

นั่งแท็กซี่กลับเอง

ถึงบ้าน อาบน้ำสระผม กลัวเป็นหวัด

เย็นมาก ทำบานอฟฟี่คนเดียว โคดเหนื่อย แต่อยากกิน

โอริโอ้อร่อยเวอร์ แต่เฟลตรงคาราเมล

คราวหน้าคงไม่ต้องใส่น้ำตาล... ??

ทำจนถึงสองทุ่มกว่าเพิ่งจะเสร็จ

ดูละคร กรี๊ดกร๊าด ทำการบ้าน

เล่นเฟซ ออนเอ็ม การบ้านไม่เสร็จ

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

19 สิงหาคม

ตั้งนาฬิกาปลุกไว้แปดโมง

เพราะเมื่อคืนกลับจาก Welcome Party ดึกมาก

แล้วผมไม่ได้สระ (สกปรกจิง)

เลยกะจะตื่นเช้ามาสระผม

ทีนี้ตอนเช้านาฬิกาก็ปลุกจริง แต่ดันกดปิดแทนที่จะกดเลื่อน

แล้วหลับยาววว ถึง เก้าโมงครึ่ง

แม่จ้าววว

ตอนแรกตั้งใจจะออกจากบ้านสิบโมง

นัดเพื่อนไว้สิบเอ็ดครึ่งที่สยาม

คงไม่ทันแล้ว...

กว่าจะอะไรเสร็จก็นู่นนน เกือบสิบเอ็ดโมง

ถึงมาบุญครองตอนเที่ยง

ไปกินร้านสปาเก็ตตี้ญี่ปุ่นตรงมุมชั้นล่างสุด (จำชื่อร้านไม่ได้)

เคยไปประมาณครั้งสองครั้ง

คือรู้ว่าอยู่ตรงไหน แต่วันนี้ดันเดินไปไม่ถูก

เดินวนอยู่นานมาก กว่าจะเจอ เหอๆ

ก็สั่งเหมือนเดิม คาโบนาร่า (มิได้ถ่ายรูปไว้)

กินเสร็จบ่ายโมงกว่า ไปโบนันซ่า

ก็ยังไม่ได้ซื้ออะไร

เดินไปสยามตรงร้านที่เปิดเต้นท์เนื่องจาก ซ. 5 โดนเผา

หยุดดูอยู่ที่กระเป๋าตังค์

สีมันพาสเทลอ่ะ หวานมาก

แต่แพนด้ารู้สึกว่าแพงไป แพลตตินั่มน่าจะมีถูกกว่านี้

ในขณะที่อคีกับโลล่าเลือกและอีฟช่วยขาย (?)

แพนด้าก็เดินมาดูร้านข้างๆที่ขายเสื้อกันหนาว

ตอนแรกดูเหมือนของผู้ชาย

พอเข้าไปถาม เค้าบอกว่าได้ทั้ง ญ ทั้ง ช

แบบนี้มันไบเซกชวลนี่หว่า O[]o!!

ไม่ใช่ละ -_-^

สะดุดตาตัวนึง... สีน้ำเงินคาดดำ

อยากได้สีน้ำเงิน (เพราะไม่มี)

เลยตัดสินใจซื้อเลย  290 บาท

ก็ถือว่าไม่แพงนะ ผ้านิ่มอ่ะ แล้วสีสวยทรงสวย อยู่ได้นาน

ที่สำคัญแขนยาวมากกกก ดีแล้วๆๆ

เวลาหนาวๆจะได้ปิดถึงมือ

เดินช้อปต่อไปเรื่อยๆ ๆ ๆ

ได้แหวน 1 วง, เกงยีนส์สั้นสีอ่อน 1 ตัว,

ไม่เชิงเดรส ลายดอก 1ตัว, ที่คาดผม 1 เส้น

ถ่ายรูปพูริฯ, กินชานมไข่มุก Mr. Shake (อร่อยมาก!!)

เดินไปจองโต๊ะที่ร้านเดอะคร้ก สยาม ซอย 2

เสาร์นี้เลี้ยงสายรหัสที่นี่แหละ 16 คน

จองเสร็จก็เดินกลับพาราก้อนไปเอามือถืออีฟ

ระหว่างทางเจอพี่แก้มเดอะสตาร์ที่สยามเซนต์

.

.

แพนด้าไปเดินซุเปอร์กับอคีระหว่างรออีฟ

ซื้อวิปครีมเทือกนั้น จะทำบานอฟฟี่เย็นนี้

ทีแรกกะจะซื้อทุกอย่างจากที่นั่น แต่แบกไม่ไหว

และคิดว่าพวกนมข้น เนยจืด โอริโอ้ ในเซเว่นน่าจะมี

เลยคิดว่าซื้อในเซเว่นหน้าปากซอยก็ได้

ตอนหลัง นา มาสมทบด้วย

แต่แพนด้าต้องรีบกลับ ไม่สามารถไปกินกันต่อได้

บ้านเราไกล ไม่มีคนมารับด้วย ต้องกลับเอง เลยห้ามดึก

เสียดาย แต่ไม่เป็นไร ไว้โอกาสหน้า

ใจนึงก็ดีใจ อยากกลับมาทำเค้ก

ก็นั่งเรือ (กว่าจะรอลำที่มีที่นั่ง)

แวะซื้อกล้วยที่ตลาด... แล้วม๊าก็มารับ

แวะเซเว่น... มีแต่นมข้น

มีเนยเค็มไม่มีเนยจืด

มีโอริโอ้แบบแพ็กเล็ก ไม่มีแบบแถวยาว

เลยกะไม่ถูกว่าต้องใช้กี่อัน เลยไม่ได้ซื้อ

สรุป... ไม่ได้ทำ เซ็งเลย

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

จริงๆแล้วเป้าหมายของการเจอกันในวันนี้ก็เพื่ออคีเลยนะเนี่ย

เพราะจะกลับไต้หวันวันอังคารหน้าแล้ว

เลยต้องมาเจอกันหน่อยๆๆๆ

I'm gonna miz u na Akiiiii~~~~ <3

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

edit @ 20 Aug 2010 02:17:13 by MiinGo

18 สิงหาคม

วันมาราธอนที่แพนด้าโคตรจะเหนื่อย

คือเรียนทั้งวัน... แถมวิชาแบบ... เข้าใจยาก เหอๆ

ตอนเช้าต้องไปศศินทร์ โคดไกล ดีนะมีรถป๊อป เหอๆ

แต่ก่อนจะขึ้นรถป๊อป

ไหนๆก็เดินไปตั้งไกลละ เดินต่อไปให้ถึงวิศวะฯเลยละกัน

คือจะไป TRUE COFFEE

มันลดครึ่งราคา ฮ่าๆๆๆ

แต่รู้สึกว่ารสชาติก็ครึ่งราคาด้วยนะ

เอาเป็นว่าอาหารเช้ามื้อนั้นไม่อร่อย

แต่ได้แท่งโกโก้จากเปรูมา ฮ่าๆๆ น่ารักดี

รถป๊อปที่นั่งก็แปลก

ปกติมันเป็นคนใหญ่ มีแอร์

อันนี้คงเก่าพอสมควร รถแคบ ไม่มีแอร์ ไม่มีประตูปิด

ที่สำคัญ... คนขับซิ่งมาก~ หัวใจจะวาย >.<

เรียน MONEY/CAP MKT

รู้เรื่องก็แย่ละ...

ไม่ต่างจากคาบแรกเท่าไหร่

สงสัยต้องอ่านสือเยอะๆละมั้ง

แต่ดูรุ่นน้องกับพวกแลกเปลี่ยนเข้าใจมากกว่าเราอีกนะ เหอๆ

.

.

ตอนเที่ยงต้องรีบกลับมาเรียนที่คณะ

ไหนกว่าจะกินข้าวอีก

กิน Ootoya กับ แนนซี่ (น้องรหัส) กับ น้องเอม (หลีดฯ)

ดูเลคเชอร์ที่น้องๆจดแล้วรู้สึกแย่

ทำไมเราไม่เข้าใจเหมือนอย่างที่เค้าเข้าใจบ้างหว่า?? เหอๆ

(เอ้อ.. สรุปน้องบ้านคนนั้นไม่ได้เอาดอกไม้มาให้ เอิ๊กๆ)

กินข้าวเสร็จเดินไปมหิตฯ

มายก๊อดดด ลิฟต์แถวโคตรยาว

ตัดสินใจ... เดินขึ้นบันได 6 ชั้น!! กับนานา

เรียน PRIN IB

ฝรั่งหายไปครึ่งห้อง สงสัยดร็อป

เหลือใครไม่รู้ รู้แต่มีฮอลแลนด์กับฟินแลนด์

วิชานี้ยังพอเข้าใจบ้าง คล้ายๆมาร์เก็ตติ้ง

.

.

เรียนเสร็จ รีบบึ่งไปเตรียมงาน Welcome Party

ทีแรกจะไปพร้อมบัดดี้

แต่งานมันเริ่มห้าครึ่ง

จะให้เค้าไปอยู่ไหน?? จิงมะ

อีกอย่างเค้าก็ยังไม่เลิกด้วยแหละ

นึกว่าสต๊าฟต้องรีบถึง เลยรีบไป Pathumwan Princess

สรุป... ว่างงาน เหอๆๆ

แล้วงานก็แอบเริ่มเลทนิดนึง...

ฝรั่งเกลื่อน เพราะห้องยังไม่เปิด

แพนด้าเป็นฝ่าย Reception

ทีแรกนึกว่ามีพี่พลอยเผ่า กับก้อยมาช่วย

พอเอาเข้าจริง ทำคนเดียว!! ช็อคค่ะ

คือฝรั่งไม่ต่อแถวด้วยแหละ มาซ้ายทีขวาที

ไหนแพนด้าจะต้องยื่นป้ายชื่อ แจกดอกไม้ ไม่ทันจริงจังอ่ะ

ทีนี้เหมือนจะมีฝูงนางฟ้า(รุ่นน้อง)เข้ามาโปรด

"พี่คะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ?"

โอ้วววววววววว น้องช่างมีน้ำใจดีแท้ *0*

"ช่วยหาป้ายชื่อให้พี่ละกัน"

แล้วตอนแรกที่แพนด้ากับพี่พลอยกับก้อยเรียงไว้คือตามประเทศ

ทีนี้มันเลยมีหลายกองชิมิ

แล้วจู่ๆ บาง "กอง" ก็หายไป

คือฝรั่งมันต้องเซ็นชื่อก่อน แล้วเราค่อยให้ป้ายชื่อเค้า

ทีนี้เค้ามาเซ็นต์ เราก็แบบ... เห้ยยย ประเทศนี้หายยยย

หันไปถามน้องข้างๆ (เห็นเค้าถือปึกนึงไว้)

"น้อง เยอรมันหายไปไหนเนี่ย?"

"เพื่อนเอาไปแล้วค่ะพี่"

บร้า~~~~~~ เอาไปทำซุปไก่อะไรฟระ -*-

"น้องงงง ต้องให้เค้าเซ็นต์ก่อน นี่เพื่อนน้องอยู่ไหนเนี่ย"

(อารมณ์เหมือนลูกค้าเรียก ผจก. ร้านมาคุย ฮ่าๆ) 

หัวเสียมากกกก

คือ ตอนนี้ฝรั่งยืนออกันอยู่ข้างหน้า กดดันว้อยยย

มันไม่เป็นระเบียบมากถึงมากที่สุด

สักพักมีน้องคนนึงเดินยื่นกองเยอรมันมาให้

แล้วก็มายืนออข้างๆ (...เพื่อ?)

คือได้ข่าวว่าคุณเทคบัดดี้ ทำไมไม่ไปหาบัดดี้คุณ?

จะมายืนเบียดกับสต๊าฟทำ....อะไร??

หงุดหงิด ๆ ๆ ๆ ๆ

ตอนหลังได้พี่นุ้ยพี่บูมมาช่วย ค่อยยังชั่ว

ขนาดพี่บูมต้องไปตามล่าหาลายเซ็นต์จากฝรั่งเลยทีเดียว

คือแบบ... ถ้าน้องอยากช่วย พี่ก็ขอบใจนะคะ

แต่บางทีน้องควรจะถามก่อนว่าทำอะไรยังไง

ไม่ใช่คิดเองเออเอง

มันเป็นเวลคัมปาร์ตี้แรกที่น้องเจอ

น้องยังไม่รู้จักระบบมัน

มันจะดีมากหากน้องไม่วู่วาม จัดการกันเองแบบนี้

มันเดือดร้อนถึงคนอื่นด้วย ไม่ใช่แค่ตัวน้อง

เอาเป็นว่า... ตอนนี้มีแบลคลิสต์น้องปีนี้ละ

ไม่รู้ชื่อแต่รู้หน้าก็ยังดีวะ

.

.

จนงานเริ่ม... แน่นอนว่าต้อง กินนนนน ^O^

เค้กอร่อยมากกกกกกก

(ปล. เชฟฝรั่งหล่อ~ เค้ายิ้มให้ด้วยอ่ะ >///<)

เออ... พึ่งรู้ว่ามีฝรั่งเอาลูกเค้ามาด้วย

อึ้งมากที่มีลูกแล้ว

แต่มันอาจจะปกติของฝรั่งป่ะ?? เหอๆ

พี่นุ้ยบอกลูกชายเค้าไม่ชอบคนผิวขาว กลัว... ประมาณนี้

แหม... เหยียดสีผิวแต่เด็กเลยนะคะหนู แถมเหยียดผิวขาวอีกต่างหาก

ทีนี้ดอร่าอุ้มเล่นสบายเลย ฮ่าๆๆ สีผิวคล้ายกัน^O^

.

.

สงสัยจะได้เป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้เจอก้อยก่อนมันไปเมกา

แทนที่จะมีเวลานั่งกินกัน คุยกัน ถ่ายรูปกัน

มันยุ่งซะจนไม่มีเวลาให้ แถมยังกลับก่อนอีกต่างหาก

แซดดดดดด

แต่แพนด้าก็อยู่ไม่จบ เสียดายมาก อดบาก้า

เพราะตารางมันเลท แล้วกลุ่มเอเชียพรีเซนท์นานมาก

เสียดายอ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

.

.

กลับถึงบ้าน เหนื่อยมาก แต่ไม่ง่วง

ดู "บ้านฉันตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้)" ในยูทูป

ทีแรกก็ขำอยู่หรอก ตอนหลังน้ำตาไหลอีกละ

ละแบบ.... เกือบตีสามได้

มายก๊อดดดด

ดึกไปไหนเนี่ย เหอๆ ได้ข่าวว่าพรุ่งนี้ไปเที่ยว

ตาได้คล้ำกว่าเดิมแน่เลย >.<

- * - * - * - * - * - * - * - * - * -

 ปล.

ได้ถ่ายรูปกับบัดดี้เกาหลีละ ในที่สุด

- * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

edit @ 20 Aug 2010 02:29:31 by MiinGo

แพนด้าจะขอพูดเรื่อง "มนุษย์" ตามหัวข้อนะ

เพราะวันนี้เจอแต่เรื่องความเป็นมนุษย์

และพฤติกรรมที่แตกต่างของมนุษย์แต่ละคน

.

.

 Materialistic Girl

วันนี้ต้องไปจองล็อกเกอร์ตอนเที่ยงครึ่ง

กะให้ถึงหน้าออฟฟิศตอนเที่ยงสิบห้า

กะเวลาออกจากบ้านตอนเกือบสิบเอ็ดโมง

แต่ก็สายจนได้... ไม่เป็นไร...

ตอนนั่งเรือ ณ คลองแสนแสบ

มี ผญ คนนึงคอย๊าวยาว (เหมือนจะสวย)

นั่งอยู่ริมเสา... ซึ่งแปลว่าเค้ามีหน้าที่ดึงห่วงเพื่อให้ผ้าม่านมันขึ้น

เพื่อป้องกันน้ำกระเด็นใส่

ซึ่งแพนด้าก็นั่งริมเรือเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ริมเสา

คน(ที่เหมือนจะ)สวยคนนั้น... น้ำใจไม่งามแท้ๆ

และดูไปดูมา.... คงไม่สวยด้วยซ้ำ

เพราะตั้งแตชีหย่อนก้นลงนั่ง... ชีก็มัวแต่แต่งหน้า

ตั้งแต่ส่องกระจก โบ๊ะแป้ง มาสคาร่า บรัชออน

สารพัดอย่าง

ชีมัวแต่เมคอัพหน้าตัวเอง โดยที่ไม่ได้ดึงห่วงผ้าม่าน

สายตาหลายคู่จับจ้องไปที่เธอ

คงคิดในใจเหมือนแพนด้าว่า "เมื่อไหร่คุณจะแต่งเสร็จ?"

แล้วก็เริ่มมองหน้ากัน ประมาณว่า "ควรบอกให้เค้าดึงดีมั้ย?"

แพนด้าเริ่มหงุดหงิดจนกลายเป็นเอือมระอากับหล่อน

ชีเมคอัพอยู่ประมาณยี่สิบนาทีได้... แล้วก็นั่งหน้าสลอน...

...ยังคงไม่ดึงห่วงผ้าม่าน

แพนด้าเซ็งค่ะ โบ๊ะแต่แป้ง ไม่โบ๊ะน้ำใจเข้าหน้าบ้างอ่ะ?

.

.

MRT Girls

จนแพนด้ามานั่งรถไฟใต้ดินเพื่อไปมหาลัย

ก็เจอเรื่องพฤติกรรมของมนุษย์เพศเมียอีกแล้ว

คนแรก...

นักศึกษาสถาบันไหนไม่รู้ ที่รู้ๆคนละสถาบันกับแพนด้า

ชีแต่งตัวแบบ... ฟิตจริงจัง

จนเห็น... เสื้อใน (-///-)

เธอไม่อาย แต่แพนด้าอายแทน

อุจาดตาแท้ๆเลย

คนต่อมา...

บุคคลธรรมดาแต่งชุดไปรเวท

ใส่กระโปรงไม่สั้นหรอก

แต่ท่าชีนั่ง...

คนตรงข้ามเห็นหมดค่ะ

ขนาดแพนด้านั่งค่อนข้างเยื้อง ยังเกือบจะเห็นทะลุปรุโปร่ง

จะนั่งอ้าไปไหนคะเจ๊??

แล้วคนที่นั่งตรงข้ามชีคือ นศ. ผช.

แล้วฮีก็นั่งก้มตัวลงมา (ทำไมไม่รู้)

โอย... วิวสวยมั้ยคะ?? T-T

.

.

พอมาถึงหน้าออฟฟิศ (ถึงก่อนเวลาจอง)

โอ้ แม่ จ้าววว

คนเยอะมากกกกก โดยเฉพาะรุ่นน้องปีสอง

คือแบบ... ได้ข่าวว่าเปิดจองเที่ยงครึ่ง

นี่มันเพิ่งเที่ยงสิบห้า

เหอๆๆๆ

คือเริ่มจองกันแล้ว แล้วมีฝากจองกันไรเงี้ย

แอบหวั่นในใจว่าจะไม่มีเหลือ

แต่ก็ช่างเหอะ อย่างน้อยเค้าก้ยังไม่ได้ตัดล็อกเกอร์เรา ฮ่าๆ

ก็ต่อคิว... ที่ไม่เป็นแถวเท่าไหร่ แทรกๆตัวเข้าไป

ก็คุยๆกับพี่ในออฟฟิศพลางๆ

จนเกือบจะถึงเราละ

น้องปีสอง... อยู่ข้างหน้า...

แล้วจู่ๆ ก็มี มนุษย์เพศเดียวกันกับแพนด้า

เพื่อนกับรุ่นน้องที่กำลังเขียนชื่ออยู่ข้างหน้า

จะฝากจองด้วย...

แพนด้าคิดในใจ... แซงคิววววว

แต่ดีนะที่พี่ในออฟฟิศบอกว่า "พี่เค้ามาก่อน" (ชี้ที่เรา)

ฮี่ๆๆๆ เข้าใจมั้ยเค๊อะคุณน้องขา~~~

ไม่ไหวๆๆ เด็กสมัยนี้

.

.

วันนี้(และเมื่อวาน)เจออาจารย์ธัญลักษณ์

เคยสอนแพนด้าตอนปีหนึ่ง

อาจารย์ใจดี น่ารัก เป็นมิตร

ทำไมเค้าไม่เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาเราหว่า เหอๆ

ก็บอกไปว่าย้ายเมเจอร์แล้ว

เค้าก็บอกว่าดีแล้วที่เปลี่ยนทันถ้ารู้ว่าตัวเองไม่ชอบ

พอวันนี้เจอ ก็แค่สวัสดี

แล้วอาจารย์ก็บอกว่า "เหมือนจะเจอกันทุกวันเลย"

(แหม อาจารย์ จริงๆแค่สองวันเองนะ)

ใจจริงอยากเจอแพพด้วย ฮ่าๆๆๆๆ

ไปเรียนกับหลานรหัสเลยดีมั้ยนะ ฮี่ๆๆ

แล้วตอนขากลับก็เจอคนที่ไม่รู้จัก แต่จำหน้าได้

คนที่เคยเจอกันบนเรือสองครั้ง

เค้าเป็นคนที่จำหน้าได้ง่ายมาก เพราะดูเอ๋อๆ (ไม่ได้ว่านะ)

ดูแบบไม่มีพิษมีภัย ดูเด็กๆ บริสุทธิ์ ไร้เดียงสา

ตอนแรกนึกว่าจะลงเรือด้วยกันซะอีก

ที่ไหนได้นั่งรถไฟต่อไป

.

.

มนุษย์คนต่อไปเป็นครึ่งคนครึ่งแมว

เย้ย!

จริงๆเป็นคนที่ชอบแมวมากเท่านั้นแหละ

(เหมือนที่แพนด้าชอบแพนด้า หุหุ)

เค้าเป็นเพื่อนร่วมห้อง...

เทอมนี้เจอกันทุกวัน

ตอนแรกก็โอนะ

แต่ทำไมวันนี้นิสัยเดิมของชีเริ่มกลับมาอีกครั้ง

มายก๊อดดดดด

เรียนไม่รู้เรื่องนะเจ้าคะ

คลื่นความถี่เสียงเค้าก็แบบ... ต่ำ... แต่โดดเด่น

พูดนิดเดียว ดังทั้งห้อง ประมาณนั้น

แล้วชีก็เพ้อๆว่า

ห้องจีนแพนด้ารู้จักรุ่นน้องเยอะ

เค้าไม่รู้จักใครเลย

แพนด้าอย่าทิ้งเค้าไปนะๆ ๆ ๆ

(เอ่อ... เรียนหนังสือนะคับพี่น้องคับ)

แพนด้าทนไม่ไหว ปวดหัว เหมือนจะหงุดหงิด

เรียนไม่รู้เรื่อง แต่ทำไรไม่ได้

ทำใจ... พยายามฟังอาจารย์สอน

และปล่อยชีพร่ำเพ้อต่อไป

ขอโทษนะ... แต่มันรำคาญจิงๆ

.

.

มนุษย์คนสุดท้ายที่แพนด้าจะขอพูดถึง

คือมนุษย์เพศผู้ที่เป็นรุ่นน้องบ้านเวิร์ค

ที่แพนด้าเคยพูดถึงในเอนทรี่ก่อนๆ

ว่าเหมือนเค้าจะคิดเกินเลย

วันนี้ฮีทักมาในเอ็ม

เราก็ตอบอย่างไร้อารมณ์ที่สุด

แล้วฮีก็ถามว่า

"พรุ่งนี้เที่ยงว่างมั้ย จะเอาดอกไม้ไปให้"

อุแม่จ้าวโว้ยยยยยยยยยยย

เนื่องในโอกาสอะไรมิทราบเค๊อะ T^T

แพนด้าหาข้ออ้างสารพัด จนสุดท้ายฮีก็ถอยไป

แต่ก็ยังมิวายบอกว่า "เอาไว้พรุ่งนี้โทรหานะ"

ค่ะ T-T

คือมันเป็นวัน "สามแยกปากหมา"

ระหว่างคณะวิศวะกับอักษรฯ

แพนด้าเคยไปดูบรรยากาศมาเมื่อตอนอยู่ปีหนึ่ง

ไม่เห็นมีใครมาให้แพนด้าเลย ฮ่าๆๆๆ

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

มันเป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก

เมื่อเช้าตื่นมาตีห้าครึ่ง

นาฬิกาปลุกอยู่โคตรไกล

สปริงตัวด้วยความเร็วสูง

พอไปถึงมือถือ รู้สึกหน้ามืดอย่างแรงคล้ายจะเป็นลม

แต่ก้พยุงตัวเดินไปห้องน้ำ

สักพัก... คลื่นไส้ ปวดหัว จะอ้วก

เกาะชักโครก... อ้วกกกกกกก... ไม่ออก

มีแต่น้ำลาย เหอๆ

แล้วก็มีเลือดอีกต่างหาก ที่ถอนฟันเมื่อวาน

ทำไมเลือดมันอยู่น๊านนาน เหอๆ

จนแต่งตัวก็ยังอยากอ้วกอยู่ดี

ก่อนออกจากบ้านเลยกินยาแก้คลื่นไส้กับยาหอม

ถึงมหาลัยดีขึ้นมาหน่อย

ฟาดลูกชิ้นหมูไปสามไม้

กะจะไปจองล็อกเกอร์ ที่ไหนได้ ต้องรอพรุ่งนี้ ชิชะ

ยังมีหนังสือสองเล่มคาอยู่ในล็อกเกอร์เลยอ่ะ แบกกลับไม่ไหวจริงจัง

เอาแต่ที่สำคัญๆกลับมาก่อน เห้อออ

วันนี้เรียน Mandarin 1

เรียนทำไมคับพี่น้องงงง

จริงๆ อยากสอบเทียบไปขั้นอื่นเลย

แต่ก็ทำไม่ได้

มันอะไรนักหนาแว๊ ชิชะ

มานั่งเปอเพอเมอเฟอ

เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอนสิบสอง ตอนที่ฉันเรียนจีนครั้งแรก

เรียนเสร็จ กินข้าว(ทั้งๆที่อิ่มแล้ว) กลับบ้าน

เหนื่อย...

ง่วง...

ของหนัก...

ถึงบ้านแล้วอยากจะนอน

ตอนแรกม๊าเปิดแอร์ กำลังเคลิ้มได้ที่เลย ปิดซะงั้น

ร้อนตับแตก นอนไม่หลับ เล่นคอมฯดีกว่า

ได้ทีอัพบล๊อคหน่อย ก่อนจะลืม

พรุ่งนี้มีควิซ ต้องอ่านสือต่อ

แถมยังต้องอ่านของวันพุธอีก

บอกทีซิว่านี่เพิ่งเปิดเทอม

ทำไมงานมันประดังประเดเข้ามาเยอะแยะมากมายก่ายกองขนาดเน้

เอามีดมาแทงกันเลยเสะ! >O<

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo

วันนี้แพนด้าตื่นขึ้นมาด้วยความงงงวย

ด้วยความที่ว่าตั้งนาฬิกาปลุกไว้เช้าพอสมควร

แต่ดันได้ยินเสียงน้องกับแม่ตื่นแล้วก่อนที่นาฬิกาปลุกจะดัง

คิดในใจ... ตื่นทำไมแต่เช้า

แต่ก็ช่างมัน นอนต่อ...

จนรู้สึกว่ามันนานเกินไปละ ทำไมนาฬิกาไม่ปลุกซะที

เอื้อมมือไปคว้ามือถือ...

มายก๊อดดดดดดดด

มือถือแฮงค์ค่ะ!!

(สงสัยได้ฤกษ์ถอย บีบี ฮ่าๆๆๆ ชักต้านกระแสไม่ไหว)

ภาพหน้าจอแบบ... ขาด ๆ เป็นสองท่อน

ปิดเครื่องไม่ได้

เลยถอดแบตฯใส่ใหม่ เปิดเครื่อง...

นาฬิกาปลุกแล้วเจ้าค่ะ -_-

ดีนะวันนี้ไม่ได้ไปมหาลัย

ถ้าพรุ่งนี้มันปลุกแบบนี้ แม่จะโยนทิ้งซะ ฮึ่ย

(ล้อเล่นนน เสียดายย มือถือตั้งแพง)

เลยตื่นขึ้นมาอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง...

วันนี้มีนัดถอนฟันคุดตอนบ่ายสาม~!!

MY GOD!! T[]T

แพนด้ายังมิพร้อมมมมม

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นซี่สุดท้ายก็เถอะนะ

แล้วเวลาก็ผ่านไปไวเหมือนลมตด... -.,-

กรี๊ดดดดดดดด บ่ายสามแล้ว

ไปหาหมอ...

แม่ไม่อยู่ไปส่งเก๊อ

ตะบึ่งฟีโน่ไปกับพ่อ

เข้าปุ๊บ ไม่ต้องรอคิว จัดไปปป

หมอท่าทางใจดี *O*

แพนด้าใจชื้นขึ้นมาหน่อย คงใจดี มือเบา

แต่พอแค่ฉีดยาชาเท่านั้นแหละ

กรี๊ดดดดดดดด

เอาให้ทะลุเหงือกเลยมั้ยคะคุณหมอออ T.T

ความรู้สึก ณ ตอนนั้นเป็นอย่างนั้นเลย

แล้วอ้าปากอยู่ จะพูดก็ไม่ได้

พอได้ทีบ้วนปาก เลยบอกหมอว่า "เบาๆนะคะหมอ เจ็บ..."

แล้วหมอก็หัวเราะ 55555555 อย่างบ้าคลั่ง (เวอร์นิสนุง)

แล้วตอนถอนรู้สึกเหมือนหัวกะโหลกจะเปลี่ยนรูป เหอๆ

แต่ก็แปปเดียวก็เสร็จ

สิบห้านาทีถึงป่าว? เหอๆ เอาเป็นว่าเร็วมาก

แล้วก็บึ่งฟีโน่กลับมาอีก

หมู่บ้านลูกคลื่นเยอะมาก

กระดกทีน้ำตาแทบไหล

มันกระทบนะคะ กระทบบบบบTT___TT

ตอนนี้พูดไม่ได้...

รู้สึกปากแห้ง

ต้องกัดผ้าก๊อตไปอีกชั่วโมง

มียาแก้ปวดมาให้ด้วย

สงสัยยาชาหมดฤทธิ์คงเจ็บกว่านี้ล้านเท่า

อ๊ากกกกกกกกก~~

ขนาดฟันคุดยังทนไม่ค่อยจะได้ แล้วดัดฟันจะขนาดไหนวะเนี่ยยยย

- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -

พรุ่งนี้ที่สดใสรอเราอยู่!

Panda MiinGo